βραχύσωμες πτήσεις | παρεκλίνουσες (χαϊκού), του Απόστολου Παλιεράκη

5.01.2018

 

ΑΝΕΛΕΗΤΗ

Δεν χαρίζεται

Στις σαθρές μας γέφυρες

Η καταιγίδα

Τα χαϊκού είναι μικρά ποιήματα των τριών στίχων. Στην αρχική τους μορφή είχαν 5 μετά 7 και τέλος πάλι 5 συλλαβές. Θα μπορούσε κανείς να πει πως μέσα στην απλότητά τους και την απόλυτη αφαιρετικότητα που τα διακρίνει, συμπυκνώνουν τόσο πολύ τις σκέψεις του δημιουργού τους που είναι πλέον σχεδόν αδύνατο να μπορέσει να φτάσει σε πιο απλή ή πιο λιτή μορφή. Δε θα ήταν υπερβολή αν ισχυριστούμε πως πολλά από τα μικρά αυτά ποιήματα αποτελούν πηγή σοφίας!

Ο Απόστολος Παλιεράκης με τη συλλογή «βραχύσωμες πτήσεις | παρεκλίνουσες (χαϊκού)» από τις εκδόσεις Μανδραγόρας έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα με τρόπο εντελώς και φυσικά ανεπιτήδευτο, κάτι που δίνει στα ποιήματά του ιδιαίτερα μεγάλη αξία. Τα νοήματα που προκύπτουν από τη μελέτη του βιβλίου είναι ποικίλα, όλα όμως περιστρέφονται γύρω από τον Άνθρωπο, άλλοτε με διάθεση σαρκαστική, άλλοτε βαθιά φιλοσοφική, κάποιες στιγμές καταλογίζει ευθύνες κι άλλοτε ρίχνει το βλέμμα του στην κοινωνία και τα κακώς κείμενα που αυτή φέρνει μαζί της, πάντοτε όμως σέβεται τον αναγνώστη του και δεν τον παρασέρνει σε ανούσιες εξάρσεις, η πένα του πάντοτε παραμένει ταπεινή και το μελάνι της είναι βουτηγμένο στην εμπειρία του αλλά και στη θεώρηση της ζωής που ο ίδιος έχει βιώσει.

 

ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ

Στους εαυτούς μας

Αν μεταμφιεστούμε

Θα μας γνωρίσουν;

 

Με περισσότερα από σαράντα χαϊκού, η θεματολογία είναι πλούσια και το να προσπαθήσει κανείς στον περιορισμένο χώρο μιας παρουσίασης να σταχυολογήσει κάποια από αυτά, θα ήταν τουλάχιστον άδικο τόσο για τον ίδιο τον ποιητή όσο και για το έργο του. Ο Απόστολος Παλιεράκης είναι βαθιά στοχαστικός και προβληματίζει. Στεκόμαστε για μια στιγμή στο χαϊκού «ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ»

 

ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Άμοιροι πλέον;

Και άμοιροι ευθυνών;

Πώς το δέχεσαι;

και βλέπουμε τη σύνδεση με την ποίηση του Κώστα Βάρναλη (Οι μοιραίοι) την οποία όμως έχει το θάρρος και το σθένος να την προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα. Τολμά και ρωτά: Άμοιροι ευθυνών; Πώς το δέχεσαι; Ρωτά τον εαυτό του πρωτίστως και στη συνέχεια τον αναγνώστη, τον οποίο θέτει προ των (όποιων αναλογικά) ευθυνών φέρει για την πορεία της ιστορίας και την κατάληξή της στο σήμερα.

Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε πάρα πολύ στο βαθύτερο νόημα όλων των σκέψεων του Απόστολου Παλιεράκη αλλά δεν είναι ίσως δόκιμο καθόσον ο αναγνώστης του βιβλίου του θα πρέπει να έχει το δικαίωμα της παρθένας ανάγνωσης βγάζοντας ο ίδιος τα συμπεράσματά του, μέσα από τη δική του ξεχωριστή συλλογιστική. Στο σημείο αυτό δε θα πρέπει να παραλείψουμε το γεγονός πως το εξώφυλλο του βιβλίου δένει αρμονικότατα με το περιεχόμενό του και προϊδεάζει όποιον το πιάσει στα χέρια του για το τι πρέπει να περιμένει.

Εκείνο που οφείλουμε να τονίσουμε είναι το γεγονός πως ο ποιητής πραγματικά έχει δώσει ένα εξαιρετικό δείγμα της γραφής του το οποίο εμείς οι αναγνώστες οφείλουμε να μελετήσουμε με μεγάλη προσοχή. Ο ποιητής είναι πράγματι εξαίσιος, μας καθήλωσε κυριολεκτικά, γι’ αυτό και κλείνοντας τούτες τις σκέψεις μας θα θέλαμε να του απευθύνουμε το ίδιο του το ποίημα:

 

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ

Να εκτιμηθεί

Ερώτησα αφελώς

Πώς δεν ζητούσε;

 

 

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

Αναλφάβητος, του Sebastian Fitzek

Αναλφάβητος, του Sebastian Fitzek

Ποιο είναι το μυστηριώδες κορίτσι που κοιτά με τρόμο και δάκρυα στα μάτια τον Μίλαν Μπεργκ μέσα από ένα αμάξι; Ποιος είναι ο ηλικιωμένος κύριος που τον βρίσκει στη δουλειά του και του δίνει ένα κουτί με χάπια για να αρχίσει να διαβάζει; Ποιον μηχανισμό κινητοποιεί...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Το χέρι του Θεού, της Ελευθερίας Μεταξά

Το χέρι του Θεού, της Ελευθερίας Μεταξά

Ένας άντρας με ασκητική μορφή αποκαλύπτει στον αστυνόμο Βαρσάμη πως προοιωνίζεται τον θάνατό του αλλά δε γίνεται πιστευτός. Πολύ σύντομα όμως εντοπίζουν το πτώμα του με τον τρόπο που το προέβλεψε ενώ στη συνέχεια έχουμε κι άλλες δολοφονίες! Ποιος επιλέγει τα θύματα...

Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός

Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός

  Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ - γράφει ο Άγγελος Πετρουλάκης - Η Maureen Connors Santelli (Μορίν Κόνορς Σαντέλι) είναι ιστορικός με ειδίκευση την πρώιμη αμερικανική δημοκρατία. Ασχολείται συστηματικά με τις σχέσεις τών...

Διαβάστε κι αυτά

Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός

Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός

  Maureen Connors Santelli: Ο αμερικανικός φιλελληνισμός Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ - γράφει ο Άγγελος Πετρουλάκης - Η Maureen Connors Santelli (Μορίν Κόνορς Σαντέλι) είναι ιστορικός με ειδίκευση την πρώιμη αμερικανική δημοκρατία. Ασχολείται συστηματικά με τις σχέσεις τών...

Κίρκη, της Madeline Miller

Κίρκη, της Madeline Miller

Ποια είναι η μυστηριώδης μάγισσα Κίρκη που ζούσε στο νησί της Αίας; Γιατί κατέληξε εκεί και πώς περνούσε τον χρόνο της; Γιατί βοήθησε στη γέννα του Μινώταυρου; Γιατί μεταμόρφωνε τους άντρες σε γουρούνια; Πόσο άλλαξε την ψυχολογία της και τον χαρακτήρα της η γνωριμία...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Απόστολος Παλιεράκης

    Υποδέχομαι με βαθιά συγκίνηση την ανάγνωσή ενός εξαιρετικά ευαίσθητου δημιουργού και με, από βαθέων, ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου