Βόλτα

Δημοσίευση: 10.03.2023

Ετικέτες

Κατηγορία

Στο πάρκο τα παιδιά έπαιζαν,

τα σκυλιά αγαπούσαν ακόμα πιο πολύ τα αφεντικά τους.

Κι εγώ παρατηρητής της ζωής των άλλων, μα πρωτίστως της δικής μου.

 

Επιστρέφοντας,

αφήνω τα παπούτσια μου έξω απ’ την πόρτα,

μην λερώσω το σπίτι με νεκρά βήματα.

Πάντα να βάζω τα κλειδιά στο ίδιο σημείο,

μην ξεχάσω και καταλάθος απ’ έξω απ’ τη ζωή μου κλειδωθώ.

 

Αντίκρυ η καρέκλα άδεια, νιώθω τύψεις που είναι άδειο το σπιτικό μου.

Πού πήγαν όλοι;

Πού είναι η ζωή που τα όνειρα έφτιαχναν για μένα;

 

Κάνοντας φαγητό πάντα μου ξεφεύγει η δόση και δεύτερη μερίδα μένει,

πού είναι αυτή η ξένη ελπίδα που έρχεται τα βράδια;

πού είναι η αγάπη μου που μου ‘πε θα γυρίσει;

πού είναι τα παιδιά τέτοια ώρα, δεν πείνασαν μετά από τόσο παιχνίδι;

Έλα συ μάνα, έτοιμη είναι η μερίδα σου.

 

Βάζω πιτζάμες και περιμένω.

Δεν μπορεί θα έχω κι εγώ ένα καλό νέο γι’ αύριο.

Πρέπει να βρω τη ζωή που έχασα μες στα όνειρα.

Ο θάνατος μας πληγώνει πιο εύκολα στον ύπνο,

Βρες μου ένα λόγο να μην κοιμάμαι πια.

Θέλω να σε ζήσω καρδιά μου.

Θέλω να σε γνωρίσω πριν πεθάνω.

 

_

γράφει o Αλέξανδρος Παπαδόπουλος

Ακολουθήστε μας

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου