Γάζα

5.08.2014

                                                                                

Γ ά ζ α


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Στη Γάζα κυνηγάνε κακούς τρομοκράτες. Σε σχολεία, σε φτωχογειτονιές, σε νοσοκομεία, σε παρέες ανύποπτων αγοριών στην παραλία.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Οι Χαναναίοι εξ άλλου δεν είχανε παιδιά, ούτε στην Ιεριχώ χοροπηδούσανε αμέριμνα παιδιά (το λέει κι η Τορά) κι οι Παλαιστίνιες γεννάνε μικρά φίδια (το λέει κι η Ayelet Shaked).


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Απλώς αποκτούν (με κατακτητικό, αιματοβαμμένο χέρι) τη χώρα όπου ρέει γάλα και μέλι τη χώρα που ο Θεός υποσχέθηκε στον Αβραάμ, με την υπογραφή του ΟΗΕ, τη χώρα των Παλαιστινίων.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Μόνο κάθονται αναπαυτικά στις σεζ λονγκ τους στη Σνερόντ πανηγυρίζοντας με κάθε βόμβα που σκοράρει στη Σατζάγια ξεκληρίζοντας οικογένειες, ξεκοιλιάζοντας βρέφη, και διαμελίζοντας έγγυες γυναίκες - αλλά, να πάρει ο Διάβολος και ο Αλλάχ, μέσα απ’ το σώμα των νεκρών γυναικών επιμένουν να ξεπετιούνται ολοζώντανα νεογνά, σα φίδια της ερήμου.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Υψώνουν τη δόξα του Γιαχβέ ως το Μολώχ κι ύστερα εξιλεώνονται καθώς προσεύχονται ταπεινά στο Τείχος των Δακρύων.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Στη Γάζα τα εγγόνια του Άουσβιτς δείχνουν με πόση άνεση το θύμα μπορεί να έρθει στη θέση του θύτη και να γίνει Κτήνος και Φασίστας και ύπουλος φονιάς.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Τεστάρουν απλά την πραμάτεια της βαριάς τους βιομηχανίας. Για να γυρίζουν μετά, έντιμοι και συνεπείς, στις διεθνείς εκθέσεις των πυραυλικών συστημάτων διατυμπανίζοντας την εξαιρετική αποτελεσματικότητα των όπλων τους με τη φράση – εγγύηση: ‘Κάνουν πολύ καλή δουλειά, sir. Δοκιμάστηκαν με επιτυχία στη Γάζα!’


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Εγγυώνται (με τον πιο δικό τους τρόπο) την ασφάλεια του πλανήτη! Κουστουμαρισμένοι κύριοι, σικ κυρίες και θεοσεβέστατοι ραβίνοι συνομιλούν με τους ισχυρούς του κόσμου, διαπραγματεύονται, κλείνουν deals, εμπορικές συμφωνίες πουλώντας Άρτον και Θεάματα και Τρόμο και Show Θανάτου στο φιλοθεάμον κοινό που, πανουκλιασμένο από την αηδία και την απάθεια, εξαντλεί την οργή του απέναντι και σ’ αυτή την κτηνωδία κάνοντας like από την αναπαυτική, αναπηρική του πολυθρόνα στο facebook και στο Avaaz.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Ξεπετσιάζουν την ανθρωπιά μας, προσβάλλουν με βαναυσότητα ό,τι έχει ασπομείνει από λογική και ευαισθησία στον υποτιθέμενο πολιτισμό μας, οικοδομώντας (και εκεί) το γενναίο, νέο κόσμο της Νέας Τάξης.


Στη Γάζα δεν σκοτώνουνε παιδιά! Δεν υπάρχουνε παιδιά να σκοτωθούνε ή να παίξουνε στη Γάζα. Στη Γάζα κάνουνε παιχνίδι τα αρπακτικά. Στη Γάζα κάνουν party τα Σκυλιά του Πολέμου και αλυχτούν μεσίστιες οι σημαίες του πλανήτη. Σε στάση προσοχής!

 

Αντώνης Κάτιας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    Σπαραχτικό… γιατί είναι αληθινό…

    Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Στη Γάζα δε σκοτώνουνε παιδιά,
    σκοτώνουν τις ψυχές μας…
    Όση ανθρωπιά μάς έχει απομείνει, εξανεμίζεται ή
    πεθαίνουμε κι εμείς με τα παιδιά της Γάζας…
    Ευχαριστώ…

    Απάντηση
  3. Ε.Λ

    Πράγματι.Αφού η ιστορία είναι το πεδίο του σατανά,στον πόλεμο των δαιμόνων ο Γιαχβέ γίνεται Μολώχ,οι θύτες θύματα και το αντίστροφο,
    με έπαθλο τον ανθρώπινο πόνο και τον νικητή να γράφει την ιστορία όπως θέλει αυτός,βάζοντας ένα ακόμα λιθαράκι στο νεοταξικό
    κατασκεύασμα που είναι τόσο παλιό όσο ο κόσμος,όπου το τέλος της ιστορίας θα σημάνει και το δικό του.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου