Φλογώδης σφαίρα, ο Ήλιος,

στα γαλανά νερά

αισθησιακά χαμηλώνει.

Κοκκινίζει ντροπαλά, η ηλιοφίλητη κόρη

φιλάρεσκα,  τα κύματά της, σιάχνει.

Τυφλωμένος από ζήλεια, ο Ποσειδώνας,

την οργή του φυσά

στα κύματα ξεσπά.

Βογγά  η Θάλασσα…

Τραγούδι σπαραξικάρδιο

που τους ναυτικούς  μαγεύει,

υψώνει.

Ω Θάλασσα ξελογιάστρα,

απέραντη, γαλάζια τσαχπινιά!