Γελάει ο έρωτας

31.07.2015

 

 

Πονάς όταν το πρόσωπο δε βλέπεις

του έρωτα που αγαπάς

αιωρείσαι πάνω σε χτύπους

της δικής του καρδιάς

 

Τα χείλη σαν δεν ματώσεις

κόκκινη δροσιά να πάρεις

οξυγόνο, φαντασία

τη ζωή να κουμαντάρεις

Όταν έρθει μήνυμα αγάπης

λίγο σε κάνει να γελάς

όμως τί να αγγίξεις

ν’ αγκαλιάσεις και να φιλάς

 

Ο χρόνος γίνεται αιώνιος

και δεν περνάει ο κακός

δεν ξέρει λύτρωση να φέρει

και μεμιάς λευκός καπνός

στης αγάπης αγκαλιά
και του πάθους κλεμμένα φιλιά

 

Τα μάτια σαν κλείνεις και σκέψεις

γυρνάνε γύρω απ’ το κενό

οι θύμισες πονάνε, μα λες, είναι κάτι

που πρέπει εγώ γενναία να δεχτώ

 

Γεμάτη νοιώθεις να ξεχειλίζεις χαρά

όταν ακούς την αγαπημένη μιλιά

και σαν φτάνει σε μια αναπάντεχη στιγμή

ξεχνάς τα πάντα, τα χέρια ανοίγουν

αγκαλιά παρακαλάς να είστε μέχρι το πρωί

 

Μα έτσι ήτανε από πάντα και προαιώνια γραφτό

σ’ αγάπης όταν μπερδεύτηκες μέσα σε γλυκό ιστό

μια να γελάς και μια να κλαις

και όλα μα όλα δυνατά να νιώθεις και να λες:

 

Δε μετανιώνω, δεν αλλάζω, θαύμα τώρα ζω

νεκρή ήμουν ως τώρα και στροβίλιζα κενό

σ’ ευχαριστώ που υπάρχεις στην τρελή μου τη ζωή

και αν σου γκρινιάζω και λιγάκι είναι από τη δική σου

διήμερη αποχή…

 

_

γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Roula Triantafyllou

    Πολύ ωραίο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου