Για σένα

Δημοσίευση: 27.01.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Σού ‘ταξα να σου γράψω, εχθές,

όπως και κάθε άλλη μέρα.

Και, σου γράφω κι ας μην διαβάζεις τα λόγια μου, κι ας μην τ’ ακούς.

Κάθε μέρα.

Κι ας μην το βλέπεις.

Εξάλλου τα λόγια δεν ξεπηδάνε όταν τα θες εσύ, όσο κι αν τα βιάσεις.

 Όταν είναι έτοιμα, φωλιάζουν στην άκρη των χειλιών σου

και παλεύουν να βγουν βασανισμένα.

Κι έχεις τη γλυκιά τυράννια να τα λεφτερώσεις, όπως θες εσύ,

μα δεν γίνεται.

Μα και φυλακισμένα, όταν είναι, δε σιωπούν.

Άραγε δεν τ’ ακούς;

Μην προκάμεις της στιγμής, μα ούτε να αργήσεις.

Εγώ σε περιμένω κάθε μέρα, σαν να μην έρχεσαι ποτέ.

Και κάθε που ’ρχεσαι  

δειλιάζω.

Και κάθε που φεύγεις

λαχταρώ.

Και κάπως έτσι με προσπερνάει η ζωή,

με την αναμονή σου.

Μα κι εγώ ξοπίσω της δε μένω.

Καταπόδας την ακολουθώ

και της μουρμουράω.

Όπως μουρμουράς τα βράδια νυσταγμένη,

λίγο πιο δυνατά,

να μην νομίσει ότι κοιμάμαι.

Μην νομίζεις πως δεν ξέρω.

Κι ας ακουμπώ αμέριμνα το χέρι μου στο κεφάλι σου.

Κι αν με ρωτούσαν

πως λέγεται,

δεν ξέρω το όνομά του.

Μα ξέρω πως μυρωδιάζει, πως γεύεται και πως κοντοκοιτά,

όταν απομακρύνεσαι,

μα κι όταν επιστρέφεις.

Μα εσύ μ’ ακούς το ξέρω.

 

_

γράφει ο Δημήτριος Γκαρτσώνης

Ακολουθήστε μας

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Η στάχτη του σκορπίστηκε στο Αιγαίον Πέλαγος, διότι ήθελε να μην υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν, να υπάρχουν μόνο τα έργα του.   Ο νόστος ήταν πάντοτε ελληνικός... Προς τα έξω εδειχνε ευτυχισμένος, όμως η θάλασσα τού έδειχνε τον δρόμο: μόνος, να κολυμπά στο Αιγαίον...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου