Γλυκός Σεπτέμβρης

17.03.2014

 

Δάκρυσε η μέρα σήμερα και έτρεξε τα ρούχα της να αλλάξει

και σκόνταψε στα σύννεφα, σταγόνες δοκιμάζει

γλυκό κρασί στα χείλι της, τη γλώσσα της μουδιάζει

ανάσα από αρώματα, στις χούφτες της αρπάζει.

Μες το μεθύσι η πνοή,τα φύλλα ψιθυρίζουν

τραγούδι με τον άνεμο, σύννεφα πλημμυρίζουν

με χρώματα στολίζεται, η ίριδα προβάλλει

στην αγκαλιά του ορίζοντα, πολύτιμο πετράδι.

Αμπέλια που τρυγήσανε, κι ευωδιές σκορπούνε

ο άνεμος ζαλίστηκε, σπουργίτια καρτερούνε

ψιθύρισμα μελωδικό. Tο χώμα ανασαίνει

τρέχει ποτάμι το νερό, η γη το περιμένει.

Ξεδίψασε τα σπλάχνα της, πότισε τα σπαρτά της

και τον μανδύα έριξε, να δώσει τη σοδειά της.

Τη φορεσιά της έχασε, στη γύμνια περπατάει

μα είναι καυτή η ανάσα της και νιώθει πως διψάει.

Στάζει το αίμα κόκκινο, πριν η ψυχή της σβήσει

μες την ομίχλη χάνεται, το πρόσωπο να κρύψει.

Κύματα που ορφάνεψαν, μες του γιαλού το δείλι

έσκυψαν δέντρα λύγισαν, στου ανέμου το μαντήλι.

Σταμάτησε το δάκρυ της κι ο ήλιος καλεσμένος

φως δυνατό στα στήθη της, δεν νιώθει προδομένος.

"Αχ ουρανέ στο κάλεσμα, πριν κλάψεις να μου δώσεις

μια αγκαλιά κι ένα φιλί, τον πόνο μου να διώξεις".

Φύση γλυκιά γονάτισε, στης γης το προσκεφάλι

και την πνοή της άφησε, να γεννηθεί και πάλι.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Φύση γλυκιά γονάτισε, στης γης το προσκεφάλι
    και την πνοή της άφησε, να γεννηθεί και πάλι.”

    Λυρικό και όμορφο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου