Η Επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις επιστρέφει πιο ανθρώπινη από ποτέ και ο συγγραφέας χαρίζει νέες σελίδες τρόμου και ανατριχίλας! Άντρες οικογενειάρχες, άντρες-πρότυπα δολοφονούνται ο ένας πίσω από τον άλλον και οι καρδιές τους ξεριζώνονται και στέλνονται πεσκέσι στους οικείους τους. Ποιος τους σκοτώνει και γιατί; Τι ρόλο παίζει στην ιστορία η λαίδη Μάκβεθ, η αυτοκράτειρα του πληρωμένου σεξ της πόλης; Γιατί η Έλεν Γκρέις παρακολουθεί έναν έφηβο νεαρό; Σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκονται οι κεντρικοί ήρωες μετά την πρώτη υπόθεση που λύσανε στο Α μπε μπλομ;

Η Επιθεωρήτρια Γκρέις είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα και χάρηκα που ξεφεύγει αρκετά από τα τετριμμένα. Μια γυναίκα σκληρή, άκαμπτη, δυσπρόσιτη, δεν αφήνει κανέναν να διεισδύσει στην ψυχή της, στη ζωή της, στο μυαλό της. Βρίσκει διέξοδο στον μαζοχιστικό πόνο, αγωνίζεται να κλείσει τις πληγές της παιδικής της ηλικίας και αρνείται να επιτρέψει στην καρδιά της να εμπιστευτεί άντρα. Κι όμως, η Γκρέις δεν είναι λεσβία! Μια πολύ καλά δομημένη προσωπικότητα, αληθινή, ειλικρινής και ευάλωτη. Κάνει σοβαρά λάθη στην πορεία των ερευνών, αγωνίζεται με την ομάδα της να βγάλει άκρη στις νέες κατά συρροήν δολοφονίες αλλά παραμένει άτεγκτη.

Ευτυχώς χωρίς τις υπερβολικές κατ’ εμέ φρικιαστικές σκηνές του πρώτου βιβλίου, το δεύτερο κυριολεκτικά έπαιξε με τα νεύρα μου! Ένα ανελέητο κυνήγι γάτας-ποντικού, απανωτές ανατροπές, απρόσμενες εξελίξεις και ξενύχτι! Ο συγγραφέας περιγράφει τον σκοτεινό κόσμο της νύχτας και του πληρωμένου σεξ, της κυβερνοπορνείας, της επίπλαστης ευτυχισμένης οικογένειας, ρίχνει σημαντικούς και απαραίτητους δεύτερους ρόλους στην ιστορία, εξίσου μελετημένους, που περιφέρονται γύρω από την Έλεν Γκρέις, άλλοτε βοηθώντας την και άλλοτε αποπροσανατολίζοντάς την. Μου άρεσε πολύ η διευθύντρια Χάργουντ, η νέα αφεντικίνα της Έλεν, ένας κλασικός καρεκλοκένταυρος, που με πρόσχημα τα κονδύλια που εξανεμίζονται σε μια δύσκολη υπόθεση κατά συρροήν δολοφονιών και την αναποτελεσματικότητα των υπαλλήλων της παίρνει το πάνω χέρι μόνο και μόνο για να δοξαστεί. Χωρίς εφόδια, χωρίς μυαλό, χωρίς πείρα! Μου άρεσε η αδυσώπητη δημοσιογράφος Γκαρανίτα, που δεν ορρωδούσε προ ουδενός και εκμεταλλευόταν τα πάντα για να βγάλει πρωτοσέλιδα (εδώ ο συγγραφέας την παρουσιάζει χειρότερη απ’ ό,τι στο πρώτο βιβλίο!). Μου άρεσε πάρα πολύ το κεντρικό θέμα και ο τρόπος που το προσέγγισε: γυναίκες απελπισμένες, μόνες, παγιδευμένες σε κακές σχέσεις, στα ναρκωτικά, στη φτώχεια, γίνονται πόρνες, βιάζονται, κακοποιούνται, γεννούν παιδιά. Και υπάρχουν χιλιάδες άντρες πρόθυμοι αυτές τις γυναίκες να συνεχίσουν να τις βασανίζουν πληρώνοντάς τες για σεξ. Συγκλονιστικό κείμενο, εξαιρετική υπόθεση!

Ένα υπέροχο αστυνομικό μυθιστόρημα που φυσικά δεν πρέπει να το αρχίσετε βράδυ γιατί το ξημέρωμα θα σας σερβίρει καφέ για να αντιμετωπίσετε τη μέρα σας!

Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

«Σ’ έναν κόσμο όπου φαινόταν να γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κάνεις σχέσεις ουσίας με άλλους ανθρώπους -έρωτα, γάμο, οικογένεια-, ποτέ δεν ήταν ευκολότερο να βρεις παρέα επί πληρωμή» (σελ. 149).