Select Page

Δίχως ελπίδα

Δίχως ελπίδα

Της νύχτας τα φαντάσματα

στου νου μας τα χαλάσματα

κι η παραζάλη

γι’ αυτά που ονειρευτήκαμε

στους τόπους που σταθήκαμε

ήρθαν και πάλι.

 

Ο στόχος ανεκπλήρωτος

κι ο κόπος μας απλήρωτος

πρώτη σελίδα

τις μνήμες ξεδιπλώνουμε

τα χέρια μας απλώνουμε

δίχως ελπίδα.

 

Τους φίλους παρατήσαμε

σε λάσπες περπατήσαμε

και στα σκοτάδια

τα σύμβολα προδώσαμε

τον έρωτα πληγώσαμε

με σκάρτα χάδια.

 

Σκορπίσαμε τα χρώματα

στης Γης τα περιττώματα

και στα σκουπίδια

στο δρόμο που χαράξαμε

τα βήματα που αλλάξαμε

μείναν τα ίδια.

 

Παράταιρα μηνύματα

του χρόνου τα σκιρτήματα

στους ιχνηλάτες

οι μέρες που ξοδέψαμε

το φως που λιγοστέψαμε

σε ξένες πλάτες.

_

γράφει ο Χρήστος Παπαγεωργίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος