Δες με

9.10.2016

Ώρες μικρές στων ρολογιών τους δείκτες
Σκέψεις τρανές καθώς περνούν
οι νύχτες
Κι εγώ εδώ, εκεί και παρά πέρα
Μέσα στην ενοχλητική σιγή, φωνή
που βγάζω τρομερή!
Μα ανταπόκριση καμιά
Νιώθω μικρή και παγωνιά
Κι αν
κλείσαν ολονών τα αυτιά
Ανοίξτε μάτια μοναχά!
Δες με...
Είμαι εγώ
Εγώ που κάνω ταραχή, για τόσες νύχτες σαν κι αυτή
και αν είμαι τόσο
δυνατή, λυγάει αργά αυτή η ψυχή
Δες με...
Υπάρχω μέσα σε αυτή τη γη
Στης μέρας την Ανατολή
Αυτή η πάλη με εξαντλεί
Δες με! Θα με διακρίνεις
καθαρά στης νύχτας μέσα τα στενά
Περιπλανιέμαι εδώ ξανά
Δες με...
Δες με πριν φύγω και χαθώ
Πριν γίνω σκόνη, αερικό
Πριν μείνει μόνο αυτό εδώ
Δες με για λίγο... Για όσο ζω...

 

_

γράφει η Κυριακή Δρίτσα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η ανάγκη να δει κανείς τον εαυτό μας…την εσωτερική μας κραυγή και αγωνία… Καλημέρα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου