Δες με

Δες με

Ώρες μικρές στων ρολογιών τους δείκτες
Σκέψεις τρανές καθώς περνούν
οι νύχτες
Κι εγώ εδώ, εκεί και παρά πέρα
Μέσα στην ενοχλητική σιγή, φωνή
που βγάζω τρομερή!
Μα ανταπόκριση καμιά
Νιώθω μικρή και παγωνιά
Κι αν
κλείσαν ολονών τα αυτιά
Ανοίξτε μάτια μοναχά!
Δες με...
Είμαι εγώ
Εγώ που κάνω ταραχή, για τόσες νύχτες σαν κι αυτή
και αν είμαι τόσο
δυνατή, λυγάει αργά αυτή η ψυχή
Δες με...
Υπάρχω μέσα σε αυτή τη γη
Στης μέρας την Ανατολή
Αυτή η πάλη με εξαντλεί
Δες με! Θα με διακρίνεις
καθαρά στης νύχτας μέσα τα στενά
Περιπλανιέμαι εδώ ξανά
Δες με...
Δες με πριν φύγω και χαθώ
Πριν γίνω σκόνη, αερικό
Πριν μείνει μόνο αυτό εδώ
Δες με για λίγο... Για όσο ζω...

 

_

γράφει η Κυριακή Δρίτσα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

1 σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η ανάγκη να δει κανείς τον εαυτό μας…την εσωτερική μας κραυγή και αγωνία… Καλημέρα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος