Διατηρητέο

8.10.2014

 

__________________________________________________

Σε πήρε η φθορά,

ολοκληρωτικά.

Έγινες πέτρινο σπίτι σε εγκατάλειψη.

Πέτρα σκληρή

-υλικό αθόρυβο

κι ακίνδυνο στην ακινησία του

μα τόσο επικίνδυνο σε κίνηση-

κρατάς το συναίσθημα τόσο βαθιά

που ασφυκτιεί από την έλλειψη ζωής.

Άσε το φως και τον αέρα

να εισχωρήσουν στα σκοτεινά δωμάτια.

Ενώ εγώ θέλω να ελίσσομαι εσύ 

μεγέθυνες το φόβο της απώλειας μέσα μου

αφήνοντάς με

με μια γεύση μούχλας στα χείλη

μπροστά στον απροσπέλαστο τοίχο σου.

Μην απορήσεις

αν σε γκρεμίσω

και πετάξω τις πέτρες μακριά

σα βότσαλα στη θάλασσα.

Μη φοβηθείς,

ούτως ή άλλως

πνιγμένος είσαι

στο βυθό των συναισθημάτων σου,

εγκλωβισμένος

στη σκόνη της φθοράς

στην ακινησία της εγκαρτέρησης.

Να ξέρεις ο χρόνος ποτέ δε θα ‘ναι ο φίλος

που θα περιμαζεύει τα κομμάτια σου. 

_________________________________________________

ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ___ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

_________________________________________________

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Έγινες πέτρινο σπίτι σε εγκατάλειψη.”

    Πόσο παραστατικό και πόσο περιγραφικό! Σε πέντε λέξεις μια ολόκληρη ιστορία!
    Εξαιρετικό, Ελένη μου!

    Απάντηση
  2. ClInTh

    Πολύ καλό, θα έλεγα. Συνεχίστε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου