Είπαν…

25.04.2014

Αν έχεις χάσει την ψυχή σου και το ξέρεις,

τότε έχει μείνει λίγη ακόμα ψυχή για να χάσεις.

 

 

Τσαρλς Μπουκόβσκι, 1920-1994, Αμερικανός ποιητής και συγγραφέας, που έζησε κυρίως στο Λος Άντζελες της Αμερικής. Ήταν ένας πολύ παραγωγικός συγγραφέας. Έγραψε χιλιάδες ποιήματα, εκατοντάδες διηγήματα και έξι μυθιστορήματα, με αποτέλεσμα να εκδοθούν πάνω από 50 βιβλία του. Δυνατά συναισθήματα όπως η εγκατάλειψη, ο πόνος, η φτώχεια και η απελπισία, οι ζωές ανθρώπων που καταστράφηκαν, οι καθημερινές στιγμές από τη ζωή αλκοολικών, αστέγων και πορνών, εκφράζονται όλα στα πρώιμα έργα του Μπουκόβσκι. Έντονα κριτικός για τους πολιτικούς, τον πόλεμο, το αμερικάνικο όνειρο και ολόκληρη την κοινωνία κατακρίνει με τρόπο λυρικό και όχι επιθετικό όλα αυτά που δεν του αρέσουν. Ο Μπουκόβσκι αλλάζει λίγο τη θεματολογία του και μαλακώνει το ύφος του μόνο μετά τη αναγνώρισή του, παύοντας να γράφει μόνο για ιστορίες χαμένων ανθρώπων. Είναι η περίοδος που στα έργα του, συχνά αναφέρεται στην καινούρια του ζωή με σαρκαστικά σχόλια. Αν και ιδιαίτερα αγαπητός στους απλούς ανθρώπους, αν και έγινε σύμβολο για ανθρώπους με ανικανότητες ή ιδιαιτερότητες, οι ακαδημαϊκοί κριτικοί δεν έχουν δώσει ιδιαίτερη σημασία στα γραπτά του. Θεωρείται όμως από πολλούς ως ένας πολύ σπουδαίος ποιητής και ως ο πατέρας του κινήματος του ¨βρώμικου ρεαλισμού¨. Άλλωστε, οι Jean Genet και Jean-Paul Sartre τον είχαν χαρακτηρίσει ως τoν μεγαλύτερο ποιητή της Αμερικής.

 

Ακολουθήστε μας

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

5. Πού είναι;

5. Πού είναι;

«Είναι μαζί σου;», τη ρωτά εξερευνώντας τον κόσμο τριγύρω της. «Τι να είναι μαζί μου;», αποκρίνεται η Καίτη νιώθοντας τα πόδια να μουδιάζουν. «Η Πηγή είναι μαζί σου; Πού είναι;», συνεχίζει και το παγωτό γλιστρά από το χέρι. Συνειδητοποιεί πως το κινητό είναι ακόμη...

5. Πού είναι;

4. Το παγωτό στο χέρι

«Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το μάτι στη μικρή που τον παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Αυτό ήταν...

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

5. Πού είναι;

3. Στο νησί

Αύριο Το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι του νησιού. Οι καμαρότοι χτυπούν βιαστικά τις πόρτες στις καμπίνες, ενημερώνοντας τους επιβάτες για την άφιξη στη Ρόδο. Στα μεγάφωνα ακούγεται η επιβεβαίωση στα ελληνικά και σε δύο ακόμη γλώσσες. Ο Πρόδρομος γυρνά πλευρό και κοιτά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου