Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Όταν σου λέω «παπαρούνες»
ν’ ακούς.
Ανθίζουν τα θυμωμένα όνειρα
Όταν σου λέω «παπαρούνες» να μου φιλάς το λαιμό.
Έρχεται Πάσχα.
Όταν σου λέω «παπαρούνες»
«τα πριν», «τα νυν» και «τα ερχόμενα» γίνονται άχρονα.
Όταν σου λέω «παπαρούνες» γίνονται θαύματα.
_
γράφει η Ιφιγένεια Παραστατίδου
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΕ ΨΥΧΗ…!!!
Γεμίζει χρώματα, και έρωτα την καθημερινότητα μου, ένα βαθειά αισθαντικο ποίημα.Ευχαριστώ πολύ
φανταστικο οταν το διαβαζεις σε πλυμμηριζει με ανοιξη .
-Στεφανία
Μια μικρή παράκαμψη της σκληρής καθημερινότητας, όπου με το κάλεσμα “Όταν σου λέω «παπαρούνες», ο χρόνος γίνεται ελατός και όλκιμος, κάνοντας
«τα πριν», «τα νυν» και «τα ερχόμενα» άχρονα.