Εαρινή πνοή

12.04.2014

 

Στου κήπου μου το βλέμμα ανθισμένη ψυχή…

Με χρώματα και ευωδιά ήρθες να μ’ ανταμώσεις, ολόγλυκη πνοή…

Με τα λουλούδια συζητάς, στη σιγαλιά χορεύεις

Με τα πουλάκια τραγουδάς, πίσω με ταξιδεύεις.

Κρινάκια και λεμονανθούς κρατάς στο ‘να σου χέρι

Και τ’ άλλο παίζει ρυθμικά σκοπούς με το αγέρι.

Ένα στεφάνι στα μαλλιά , φοράς δώρο του ήλιου,

Κι έχεις στο βλέμμα ουρανό αγαπημένου φίλου.

Κόρη της φύσης, της ζωής, ήρθες ξανά με μύρα

Να ενωθείς με τους θνητούς, σε μία, ίδια μοίρα.

Όπου μαζί ανθίζουμε στον κήπο τον αιώνιο

και ζούμε και γυρίζουμε σε κύκλο εναγώνιο.

Έλα λοιπόν γλυκιά πνοή , δώσε μας τ’ άρωμά σου

κέρασε με το νέκταρ σου της πλάσης τα παιδιά σου.

Με χρώματα και ευωδιά ήρθες να μ’ ανταμώσεις

ολόγλυκη πνοή

Κι ο νους μου επλημμύρισε

Σπάζοντας τη σιγή.

 

της Εμμανουέλας Γουλιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Η επιμέλεια του κειμένου έγινε από τη Βάσω Αποστολοπούλου.

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Maria Goulidaki Vaggelis Sergis

    η Άνοιξη και η πνοή της, που μόνο δίνει, μόνο ανθίζει και μόνο ελπίζει…συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΓΟΥΛΙΔΑΚΗ

      Ευχαριστώ πολύ! Πάντα να ανθίζει η ελπίδα σαν την Άνοιξη.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Η γλυκύτητα της άνοιξης η γενναιοδωρία της φύσης τόσο όμορφα ειπωμένα!!!!!Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΓΟΥΛΙΔΑΚΗ

      Χίλια ευχαριστώ Άννα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου