Ελένη, του Φίλιππου Φιλίππου

10.09.2015

 

 

Κοιτούσε σαν χαζή έξω από το παράθυρο το δρόμο από όπου περνούσαν τα αυτοκίνητα και πλήθος κόσμου. Στο ένα της χέρι κρατούσε το κινητό της τηλέφωνο το οποίο μονίμως ήταν γαντζωμένο στα δάκτυλα της, ενώ με το άλλο χέρι κρατούσε ένα ποτήρι νερό το οποίο στην συνέχεια ήπιε αργά-αργά, αφού προηγουμένως είχε φροντίσει να τοποθετήσει στο στόμα της τη φαρμακευτική της αγωγή.

Η Ελένη ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, όνειρα και φιλοδοξίες για το μέλλον ασταμάτητα, αστείρευτα όνειρα τα οποία άλλοτε έκανε μόνη άλλοτε τα μοιραζόταν με τις φίλες της και τους γονείς της. Από τα μαθητικά της χρόνια διακρινόταν για την μεθοδικότητα και τις άριστες γνώσεις που είχε. Σημαιοφόρος στο σχολείο, πρότυπο για τον χαρακτήρα και το ήθος της. Στην τελευταία τάξη του σχολείου είχε ήδη κατασταλάξει για το τι θα ακολουθούσε. Οι άριστες γνώσεις της σε συνδυασμό με την ικανότητα της στο τεχνικό σχέδιο το οποίο αγαπούσε με πάθος την είχαν οδηγήσει στα σκαλιά της αρχιτεκτονικής σχολής για να αρχίσει και η ίδια να χτίζει την δική της ζωή και το μέλλον.

Μαζί με την κολλητή της υιοθέτησαν ένα δικό τους τρόπο επικοινωνίας την φράση «FOLLOW YOUR DREΑMS» θέλοντας να δείξουν την αγάπη και το πάθος τους για αυτό που έκαναν. Σε κάθε επιτυχία τους, σε κάθε μάθημα που περνούσαν προχωρώντας ολοταχώς για την κατάκτηση του πτυχίου που όλο και ποιο έντονα πρόβαλε το σύνθημα τους «FOLLOW YOUR DREΑMS».

Φεύγοντας τις πρωινές ώρες από το πάρτι της αποφοίτησής τους που διοργάνωσε η σχολή τους και κρατώντας ένα σπρέι που βρήκαν τυχαία στο δρόμο τους για το σπίτι, τόλμησαν να γράψουν σε ένα τοίχο ενός ερημωμένου σπιτιού με θέα τον πολυσύχναστο δρόμο την φράση σύμβολό τους «FOLLOW YOYR DREΑMS». Την φράση αυτή την έβλεπαν κάθε μέρα περνώντας μετέπειτα για την σχολή τους παρακολουθώντας τα μαθήματα τους για το μεταπτυχιακό τους αφού με ένα πτυχίο στην κοινωνία που ζούμε δεν ήταν αρκετό! Τα όνειρα τους εν τω μεταξύ συνέχιζαν να μεγαλώνουν! Ονειρεύονταν να ανοίξουν ένα αρχιτεκτονικό γραφείο, να δουλεύουν σε μεγάλες εταιρίες να μπορούν τέλος πάντων να προσφέρουν με τις γνώσεις και την όρεξή τους για δουλειά! Περνώντας κοίταζαν κατάματα το σύνθημά τους στο τοίχο, το επαναλάμβαναν δυνατά και ξεσπούσαν σε γέλια! Άλλοτε το πλησίαζαν και το άγγιζαν και νόμιζαν πως πλησίαζαν και άγγιζαν τα δικά τους όνειρα!

Το μεταπτυχιακό τέλειωσε και ήταν έτοιμες να ανοίξουν τώρα τα φτερά τους ή μάλλον έτσι νόμιζαν, γιατί δυστυχώς λογάριαζαν χωρίς την λέξη που ακούει στο όνομα κρίση και η οποία τους τσάκισε όλο το οικοδόμημα το οποίο προσπάθησαν να κτίσουν! Όσες τεχνικές και αν δοκίμασαν, όσες πληροφορίες και αν προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν για να σταθεί καλά το οικοδόμημα τους το όνειρο τους για την ακρίβεια πάντα γκρεμιζόταν!

Οι δουλειές έκλειναν η μια μετά την άλλη! Η ζήτηση για αρχιτέκτονες έγινε ακόμη ποιο μειωμένη έως ανύπαρκτη. Προσπάθησε να βρει κάτι παραπλήσιο, να εργάζεται περισσότερες ώρες με λιγότερα λεφτά, κάποιες μέρες έστω την βδομάδα μάταια όμως όλες οι πόρτες ήταν ερμητικά κλειστές!

Περνούσε από το δρόμο, έβλεπε το σύνθημά της στον τοίχο και έσκυβε το κεφάλι της! Άλλοτε το προσπερνούσε κοιτάζοντας από την άλλη πλευρά του δρόμου και στο τέλος δεν περνούσε καν από το συγκεκριμένο δρόμο. Όλοι οι δρόμοι και οι πόρτες της ζωή της ένιωθε ότι είχαν κλείσει, και το χειρότερο άνοιξαν άλλες δύσκολες πόρτες! Πέραν από την ανεργία και το οικονομικό προστέθηκαν και προβλήματα στην συμπεριφορά της! Έντονο άγχος για το αύριο, για την ίδια της την ζωή το οποίο δεν μπορούσε να το διαχειρισθεί και έτσι απευθύνθηκε στους ειδικούς, οι οποίοι αποφάνθηκαν ότι βίωνε ένα έντονο στρεσογόνο παράγοντα λόγω όλων αυτών των γεγονότων και συνάμα μια κατάθλιψη την οποία όμως ήταν σίγουροι ότι μπορούσε να την ξεπεράσει αν ακολουθούσε μια φαρμακευτική αγωγή για ένα σύντομο χρονικό διάστημα καθώς και κάποιες συνεδρίες ψυχολογικής στήριξης.

Σήμερα επιστρέφει από την έκτη συνεδρία της κρατώντας στο χέρι της την καινούργια συνταγή για τα φάρμακά της. Περνά μπροστά από τον τοίχο με το σύνθημα της. Σταματά, το κοιτάζει στα μάτια, στην συνέχεια χαμογελά ειρωνικά και βγάζει από την τσάντα της ένα σπρέι και αντιγράφει πάνω από το σύνθημα της την λέξη «CANCELLED» με κεφαλαία γράμματα και στην συνέχεια με αργά βήματα κατευθύνεται στο σπίτι. Παίρνει ένα ποτήρι νερό βάζει στο στόμα της την φαρμακευτική της αγωγή και την καταπίνει, όπως η ίδια η κοινωνία κατάπιε με μια χαψιά τα δικά της όνειρα κλείνοντάς τα και κλειδώνοντας τα ίσως για πάντα στο σκοτάδι!

 

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόσο τραγικά αληθινό……………

    Απάντηση
  2. Μαρία Φουσταλιεράκη

    Δυστυχώς η ιστορία χιλιάδων νέων ανθρώπων που οι συνθήκες ακυρώνουν όχι μόνο τα όνειρά τους, αλλά και την ίδια την ψυχή τους……
    Όμορφο και ταυτόχρονα θλιμμένο, μου άρεσε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου