Εμείς,…

23.09.2019

Εμείς στον άγιο πόνο ορκιστήκαμε
και για τη μάχη ξεκινήσαμε μια μέρα,
μα μες στην ξενιτιά μας ξεχαστήκαμε,
σαν το καράβι που ναυάγησε στην ξέρα.

Νυχτώσαμε στη γη μα δεν αλλάξαμε
γιατί ‘χαμε το δίκιο μας σημαία,
το δάκρυ της καρδιάς ζωή σου τάξαμε
για μιαν αγάπη αθώα και μοιραία.

Στο χώμα το σκληρό μ’ ιδρώτα χτίσαμε
φουγάρα, αψίδες κι όνειρα λαθραία,
μας είπανε πως ζούμε μα δε ζήσαμε
σε μια ζωή απίστευτα ακραία.

Στη μάχη κάποιο βράδυ νικηθήκαμε
μα ο καιρός θα δείξει το χαμένο,
εσύ ξυπνάς στο πάθος π’ ορκιστήκαμε
κι εγώ κρατώ τον πόνο αναμμένο…

_

γράφει ο Γεώργιος Μπίμης

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου