Select Page

Ενοράσεις γαλάζιου

Ενοράσεις γαλάζιου

 

Μύρια τα ερωτήματα
και οι σκέψεις μύχιες
πώς να εκφραστώ;
Λαβύρινθος ο νους
και της Αριάδνης ο μίτος, δε φτάνει
από το αδιέξοδο να βγω.
Μύρια τα ερωτήματα
απαντήσεις όμως, δεν έχω.
Ερωτήματα για τη ζωή,
τον ήλιο, τη γη,
τον άνθρωπο, το σύμπαν -
πορείες και ιδανικά
θάνατος και χάος.
Η ψυχή αχαλίνωτη, ξέφρενα γυρίζει
σε άβατους δρόμους
απάντηση να βρει,
μα χάνεται χωρίς πυξίδα.
Ο χρόνος άνοιξε τους κρουνούς του,
καταιγισμός αιώνων.
Γέννηση,
πάλη για ζωή.
Ειρήνη,
πόλεμος, καταστροφή.
Θάνατος
και πάλι απ' την αρχή-
κυκλική η ροή.
Γέννηση,
αγώνας - θύτες και θύματα,
ιδανικά χαμένα
στο δρόμο του Γολγοθά ανηφορίζουν
μα η κορυφή απρόσιτη.
Ζητάμε τη λύση
στο γρίφο της ζήσης.
Καταπονημένοι οδοιπόροι
μια στάση στην όαση της Ζωής κάνουμε.
Μόλις ξαποστάσουμε
πάλι ξεκινάμε
την έρημο του χάους να διασχίσουμε.
Σε πόσες οάσεις άραγε, ξαποστάσαμε;
Πόσες ζωές άραγε, ζήσαμε;
Πότε θα διανύσουμε την έρημο αυτή;
Ποιοί από εμάς θα φτάσουν;
Πού βαδίζουμε;
Στην αρχή ή στο τέλος;
Στη γη βρεθήκαμε
μα ποιά γη απ' όλες;
Τόσοι και τόσοι πλανήτες Γη
τόσων και τόσων γαλαξιών.
Σε ποιό σημείο είναι η αρχή;
Πού βρίσκεται το τέλος άραγε;
Είμαστε το απειροελάχιστο
σε ολόκληρο το σύστημα.
Κι όμως υπάρχουμε!
Ηχηρά άηχη η σιγή
συντονίζει την ανάσα μας
με τους παλμούς του σύμπαντος.
Είμαστε το απειροελάχιστο,
κι όμως υπάρχουμε!
Υπάρχουμε
και το Φως αναζητούμε
μέσα απ' το σκοτάδι.
Ψάχνουμε απεγνωσμένα
μα... το Φως
στην κορυφή του Γολγοθά, βρίσκεται...
Κι εμείς τόσο αδύναμοι...
Πώς να φτάσουμε εκεί;
Μύρια τα ερωτήματα
και ο μίτος της Αριάδνης έχει σωθεί.
Χαθήκαμε στις στοές του λαβύρινθου
και ξέρω ότι ο Μινώταυρος
κάπου εκεί, καραδοκεί.
Δεν υπάρχει όμως γυρισμός.
Μόνο οδοιπορία στο χάος.
Σε έναν τόπο
όπου το σήμερα είναι πιστό αντίγραφο του χθες
και αυτό είναι το αύριο μας.
Σε έναν τόπο
όπου εμείς τα ανδρείκελα
μοχθούμε, την έρημο να διασχίσουμε-
στην αντίπερα όχθη να φτάσουμε.
Αγαπάμε - μισούμε
κτίζουμε - γκρεμίζουμε
δίνουμε ζωή - το θάνατο σκορπίζουμε.
Συνοδοιπόροι όλοι,
τα χέρια απλώνουμε
το φως να πλησιάσουμε.
Πιστεύουμε...
Άραγε, πιστεύουμε...;
Ριπές από ερωτήματα
κι εμείς τα χέρια απλώνουμε
ν ΄ αγγίξουμε μια ουτοπία -
μα... είμαστε αδύναμοι
και η ουτοπία παραμένει
ένα γαλάζιο όνειρο
στο πέπλο της ελπίδας κεντημένο.
Αλίμονο
αν διαλυθεί η μαγεία...!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Άννα Μαρία Ζαγοριανού

Η Άννα Μαρία Ζαγοριανού γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, πόλη των γραμμάτων και της σοφίας, στη χώρα του Νείλου. Ανατράφηκε στο γειτονικό της Αιγύπτου, Σουδάν, όπου έζησε ξέγνοιαστα χρόνια. Τον Ιούλιο του 1970 ήρθε οικογενειακώς στην πατρίδα .Κατάγεται από τη Ρόδο, το σμαράγδι της Δωδ/σου. Είναι τακτικό μέλος Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Χ.Ο.Ν. Παλαιού Φαλήρου, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδ/σου, της Λογοτεχνικής Συντροφιάς Ρόδου, της Κίνησης Πολιτών Ρόδου, του Club Φωτογράφος και του Συλλόγου Οι Φίλοι του Βιβλίου. Συμμετέχει επίσης στη μικτή χορωδία του Εθνικού Ωδείου Ρόδου. Εργασίες της δημοσιεύονται σε διάφορα λογοτεχνικά έντυπα ανά τον κόσμο. Έχει παρουσιασθεί από την ΕΡΤ, την ελεύθερη ραδιοφωνία και τα τοπικά κανάλια τηλεόρασης. Ήταν μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού ΔΩΔΕΚΑ. Συνεργάστηκε επίσης με την τοπική εφημερίδα ΠΡΟΟΔΟ γράφοντας τη στήλη των πολιτιστικών. Έχει διακριθεί με επαίνους και βραβεία σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς εντός και εκτός Ελλάδος. Οι ποιητικές της συλλογές έχουν μεταφραστεί στη Γαλλική γλώσσα από το Γάλλο Ελληνιστή κριτικό και λογοτέχνη GASTON HENRY AUFRERE. Αποσπάσματα των βιβλίων της, έχουν μεταφραστεί στα Ισπανικά και δημοσιευτεί στην Αργεντινή από τη λογοτέχνιδα VIRGINIA RHODA στη Γερμανική, από το Γερμανό ελληνιστή , καθηγητή BEUCKER ,και στην Ιταλική από τον ελληνιστή λογοτέχνη CONSTANTINO NIKAS. Το έργο της έχει συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες. Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις φωτογραφίας. Η αγάπη της για τα παιδιά και τη ζωή και η πίστη της στον ¨Άνθρωπο την ώθησαν να γίνει εκπαιδευτικός. Είναι περισσότερο ιδεαλίστρια και λιγότερο ρεαλίστρια. Πιστεύει ότι με θέληση, επιμονή, υπομονή, ευαισθησία και αγάπη, η ΟΥΤΟΠΙΑ μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Χρειάζεται αγώνας για να γίνει η σταγόνα ρυάκι.

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Υπέροχο!!
    Βαθυστόχαστο!
    Φιλοσοφικό το περιεχόμενο του.
    Με προβληματίσατε!

    Καλή σας ημέρα!!

    Απάντηση
  2. Νικολέττα Μπακατσέλου

    Πολλά τα ερωτήματα αλλά μάλλον είμαστε “μικροί” ακόμα για να δεχτούμε τις απαντήσεις. Ίσως πάλι , όταν θα είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο , στην πραγματικότητα να μην έχουμε και “ερωτήματα”.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!