τοβιβλίο.net

Επιλέξτε Page

Εξόριστη ώρα

Εξόριστη ώρα

Μα πώς το φως δεν έπηξε

κι έδωσ’ υπόσταση στον χρόνο

ή πώς δεν έγιν’ αστραπή

να καταπιεί το κόκκινο

ποτέ να μην κυλήσει

Πώς  το κενό δεν έστερξε

τους ήχους ν’ αφανίσει∙

μόνο ένα βροντερό

“Μη, προς Θεού”

ν’ άφηνε να περάσει

Σφίγγω τους κροτάφους

ο νους μου να στενέψει

ποτέ να μην χωρέσει

ποιας κόλασης εξόριστη

ήταν εκείνη η ώρα που ‘σβησε

την όμορφη ζωή στα εικοσιένα

Όμως, όχι

Ήτανε ώρα των στενών αυτή

και μένει και καραδοκεί

Ν’ ανοίξει, οφείλει ο νους

ο κάθε νους που πήγε να στενέψει

κοινός να γίνει, μόνο κοινός

και να ψυχώνει τις φωνές

να την καταδιώκουν.

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Λογοτεχνικοί διαγωνισμοί

Εκπαιδευτικό υλικό

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος