Ψάλλει το νυν φορώντας άμφια αεί
Προσέρχονται οι αισθήσεις
με προσφορές αστείρευτες
χαρών και ηδονών
και πόνων και δακρύων
Προσέρχονται οι εικόνες
στην ανοιχτή σου αγκαλιά
και συνευρίσκονται
να γεννούν σαγήνες λόγου
ως κι από τ’ άψυχα αισθητές
μα πρώτα απ’ τους αγγέλους
Προσέρχονται κι οι εποχές
να πιάνουν τα στασίδια τους
να λεν τις ίδιες προσευχές
δίχως φραγές κι αδέσποτες τελείες
Το σύμπαν προσέρχεται μαζί τους
να αρματώνει τη σκιερή ζωή μας
ερώτων φως ακέραιο
από τον αέναο στα άστρα
της χάρης σου ναό
_
γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης
Κάθε φορά επισκέπτεσαι τη σελίδα μας για να μας ταξιδέψεις. Απόστολε σε ευχαριστώ για το προνόμιο της επιμέλειας των έργων σου και για την εμπιστοσύνη.
Και ποιητής και πεζογράφος, μα και τέλειος Αναγνώστης. ΈΞΟΧΑ
Εγώ Μάχη ευχαριστώ την τόσο φιλόξενη σελίδα σας κι εσένα, την ακούραστη, για τη συνέπεια και τα καλά σου λόγια!
Αναγνώστης σίγουρα, το τέλειος μου πέφτει βαρύ. Αλλά πως να μη διαβάζει κανείς με τόσα όμορφα που γράφονται; Λένα σ’ ευχαριστώ!
Ερώτων φως ακέραιο…η γραφή σας κύριε Παλιεράκη κι όπως πολύ σωστά γράφει η μικρή μας φίλη Μάχη, κάθε που επισκέπτεστε το φιλόξενο μας σπίτι, μας ταξιδεύετε και μας μαγεύετε!!!
Η ποίησή σας ειναι εξαιρετική, και χαίρομαι απερίγραπτα που εκτιμάτε τη γραφή μου.
Αυτή είναι η ομορφιά της ποίησης …να αρματωνει τη σκιερή ζωή μας με το ακέραιο φως της. Να είστε καλά κύριε Παλιερακη!!
Ομορφιά κι αποστολή της, τόσο παλιά όσο και ο λόγος. Ευχαριστώ για την επικοινωνία!