Εσύ πρέπει να…, του Φοίβου Μανωλούδη

4.04.2016

book-1210150_1920

Και προσπαθώ -μάταια ίσως-
σε τόση ανυπόταχτη τρέλα
να βάλω τάξη
μια αυστηρή σειρά προτεραιότητας
σε άτακτα πράγματα
που τα φέρνει το αεράκι
και η σκανταλιάρα Άνοιξη.

Ξεκινάω από τα πιο μικρά -
από ένα δωμάτιο.
Πρέπει το κρεβάτι να είναι αεροδρόμιο σκέτο
πρέπει να μην υπάρχει ούτε υποψία σκόνης
πρέπει τα στυλό και τα χαρτιά μου
πρέπει να πάψουν να χορεύουν
πρέπει η γλάστρα στο μπαλκόνι να χαμογελά
πρέπει τα περιστέρια να έρθουν
πρέπει η Άνοιξη
πρέπει οι καμπάνες να πάψουν
πρέπει οι θεοί επιτέλους
πρέπει να καταλάβουν πως είναι νεκροί
πρέπει εσύ να μην είσαι
πρέπει οι καθρέφτες να σπάσουν
πρέπει τα είδωλα να αυτοκτονήσουν
πρέπει εσύ να χωράς κάπου
πρέπει να μην με αγαπάς
πρέπει να ξέρεις πως είναι δύσκολο.

 

-

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Εύα Μπουγιούκου

    Κι εσύ Φοίβο, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ συνεχίζεις να γράφεις…!!! Εξαιρετικό!!! Καλή συνέχεια στις ποιητικές σου αναζητήσεις!!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Διαβάζοντας το ποίημα αυτό, σκέφτηκα πόσα από τα πρέπει μας τα βάζουν οι άλλοι και πόσα εμείς στον εαυτό μας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου