Εσύ πρέπει να…, του Φοίβου Μανωλούδη

4.04.2016

book-1210150_1920

Και προσπαθώ -μάταια ίσως-
σε τόση ανυπόταχτη τρέλα
να βάλω τάξη
μια αυστηρή σειρά προτεραιότητας
σε άτακτα πράγματα
που τα φέρνει το αεράκι
και η σκανταλιάρα Άνοιξη.

Ξεκινάω από τα πιο μικρά -
από ένα δωμάτιο.
Πρέπει το κρεβάτι να είναι αεροδρόμιο σκέτο
πρέπει να μην υπάρχει ούτε υποψία σκόνης
πρέπει τα στυλό και τα χαρτιά μου
πρέπει να πάψουν να χορεύουν
πρέπει η γλάστρα στο μπαλκόνι να χαμογελά
πρέπει τα περιστέρια να έρθουν
πρέπει η Άνοιξη
πρέπει οι καμπάνες να πάψουν
πρέπει οι θεοί επιτέλους
πρέπει να καταλάβουν πως είναι νεκροί
πρέπει εσύ να μην είσαι
πρέπει οι καθρέφτες να σπάσουν
πρέπει τα είδωλα να αυτοκτονήσουν
πρέπει εσύ να χωράς κάπου
πρέπει να μην με αγαπάς
πρέπει να ξέρεις πως είναι δύσκολο.

 

-

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Εύα Μπουγιούκου

    Κι εσύ Φοίβο, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ συνεχίζεις να γράφεις…!!! Εξαιρετικό!!! Καλή συνέχεια στις ποιητικές σου αναζητήσεις!!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Διαβάζοντας το ποίημα αυτό, σκέφτηκα πόσα από τα πρέπει μας τα βάζουν οι άλλοι και πόσα εμείς στον εαυτό μας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου