Ευτυχία Παναγιώτου

30.05.2018

Η ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

Ζωή μες στα χαλάσματα,

τα γυάλινα μάτια σου κλαίγαν αιώνες.

Με δάκρυα δραπετεύεις απ’ τη γραφή·

παραβιάζοντας

αγνώστων σπίτια.

 

Μπρος στη λεηλασία στέκεσαι

ανυπεράσπιστη.

 

Μην ουρλιάξεις απ’ τα φλας.

Ο φόβος σφαλίζει και ράβει

τα μάτια της Ιστορίας.

Τα χέρια μη βάλεις στ’ αυτιά.

Παλαιολιθικοί εραστές σε καλούν.

Ποιο πτώμα αγκάλιασαν στο σκούξιμο τους,

ποιο κρώξιμο κινδύνου πέτρωσε το βλέμμα τους

θα ομολογήσουν.

 

Μπρος στη λεηλασία στέκεσαι

ανυπεράσπιστη.

 

Αν είσαι μέσα ή έξω δεν θα το μάθεις.

Ρίψεις, ποδοβολητά και δάκρυα· θα σε διώκουν.

Απ’ τα πνευμόνια σου όμως, ωτακουστή,

θα εκτιναχθούν αλλόγλωσσα πτηνά.

 

Αλλοφροσύνη που τη ζήτησες,

να ορθώσεις το κεφάλι.

 

Τραγουδώντας χτίζεις

και δυνατά μονάχα,

με τις χορδές σου σείοντας

ραγίζοντας τα βράχια,

για μια γυναίκα που  ̶

με δρασκελιές στην αμμουδιά

κι ένα κοντάρι που  ̶

ζωγράφισε δύο σαλιγκάρια.

 

Θα μαρτυρήσεις,

θα το πεις: Τι μαγική

ακροβασία

στο κενό,

κι ότι δική σου ήταν,

δική σου όταν

̶  αίνιγμα

μες στα πετρώματα  ̶

 

μια φορά κι έναν καιρό

μες στη φωνή βουλιάζοντας.

 

Η Ευτυχία Παναγιώτου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1980. Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα και νεοελληνική φιλολογία στο Λονδίνο. Κατέχει διδακτορικό στη νεοελληνική ποίηση. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων, μεταφράζει ποίηση, αρθρογραφεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Ασχολείται επίσης με την κριτική βιβλίου και την εκπαίδευση. Συντονίζει το Εργαστήρι Ποιητικής Τέχνης στο Εργαστήρι Γραφής του Έναστρον βιβλιοκαφέ/εκδόσεις και διδάσκει Νεοελληνική Λογοτεχνία στο Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του ΕΑΠ. Διδάσκει επίσης στο Τμήμα Φιλολογίας τους Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά και γερμανικά. Η ίδια έχει μεταφράσει τα “Ερωτικά ποιήματα” της Ανν Σέξτον, καθώς και ποιήματα της Ανν Κάρσον. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές.

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου