Ξυπνάς και αντικρίζεις το αναπόφευκτο.
Σηκώνεσαι και ορίζεις τη σειρά.
Ήξερες ότι θα γίνει αυτό.
Βγαίνεις από το σώμα σου,
παρακολουθείς τις κινήσεις σου.
Ο φόβος παραμερίζεται,
θα επιστρέψει αργότερα.
Όταν μόνη σου, ήρεμη πια
σκεφτείς τι προηγήθηκε.
Οχτώ καλοκαίρια, οχτώ χειμώνες.
Δεκαπέντε καλοκαίρια,
δεν έχει σημασία πόσα.
Γίνεσαι πέτρα και γυαλί
Δυνατή και εύθραυστη. 

 

_

γράφει η Πέμυ Ταξιάρχη