Ζωής απόηχοι

Δημοσίευση: 27.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!»

Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)

 

Δίπλα σε πλαστικούς κάδους απορριμμάτων συναντώ, πότε άρτια, πότε σε θραύσματα, αδιάφορα πεταμένα, έπιπλα χρόνων και ζωών περασμένων. Μια πολυθρόνα  του Μεσοπολέμου με σκάλισμα και λεκιασμένη στόφα εδώ, μια καρέκλα του ‘60 με ξεσκισμένα κι έκθετα τα σπλάχνα της εκεί,  μια κουτσή κονσόλα με τορνευτά ποδαράκια παρακεί, έναν καθρέφτη με φθαρμένη κορνίζα στην επόμενη γωνιά… Παρατημένα, εγκαταλειμμένα στον θάνατο και τη λήθη κι αυτά, σαν τα χέρια που κάποτε τα άγγιξαν κι άφησαν  τη θέρμη της παλάμης τους  πάνω στο ξύλο.  Στα ίδια σημεία θα δεις μετά από λίγες μέρες ρούχα, παλιά κατσαρόλια και μικροαντικείμενα, άτσαλα στοιβαγμένα να περιμένουν τον ρακοσυλλέκτη που δε θ’ αργήσει να ‘ρθει για τη διαλογή, σαν όρνιο λιμασμένο που μυρίστηκε από μακριά το ψοφίμι. Τα πιο τυχερά από αυτά τα «σκουπίδια» έχουν μια δεύτερη ευκαιρία, καθώς μαζεύονται από μερακλήδες που  με αγάπη τα συντηρούν και τους δίνουν νέα παράταση ζωής, τουλάχιστον μέχρι το επόμενο φευγιό. Ο προσεκτικός και ρομαντικός διαβάτης που θα κοντοσταθεί να παρατηρήσει αυτά τα κομμάτια του παζλ μιας άγνωστης ζωής μπορεί να πλάσει ιστορίες ολόκληρες για τους εκλιπόντες ιδιοκτήτες.  Σε αυτήν την πολυθρόνα με το βαθουλωμένο κάθισμα και τα λεοντοπόδαρα καθόταν κάθε απόγευμα αναπαυτικά  κάποιος ηλικιωμένος, σε εκείνον τον γερασμένο καλόγερο κρέμαγε τα πανωφόρια του, σε τούτο το κομψό τραπεζάκι με το ραγισμένο μάρμαρο τράταρε τους επισκέπτες του…  Όλα σε χρόνο παρελθόντα, άνθρωποι κι αντικείμενα μαζί. Δε θα περάσει βδομάδα, και οι κάδοι θα γεμίσουν με σύνεργα ανακαίνισης. Μεταλλικά κουτιά με υπολείμματα μπογιάς, χρησιμοποιημένα πινέλα και ταβανόβουρτσες, άδειες κούτες από νέα οικοσκευή θα εξαφανίσουν τους στερνούς απόηχους της προηγούμενης ζωής.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Η συγγραφέας Ειρήνη Δερμίτζάκη προτείνει τις 5 καλύτερες δράσεις του Μαΐου

Η συγγραφέας Ειρήνη Δερμίτζάκη προτείνει τις 5 καλύτερες δράσεις του Μαΐου

Μπήκαμε στον δεύτερο μήνα των εκδηλώσεων Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κι έτσι, με το δεύτερο αυτό άρθρο μου σας προτείνω κάποιες από τις εκδηλώσεις που θεωρώ πως ξεχωρίζουν αυτόν τον μήνα. Η πρώτη εκδήλωση αφορά εκείνους που αγαπούν το βιβλίο αλλά τους...

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

5. Πού είναι;

5. Πού είναι;

«Είναι μαζί σου;», τη ρωτά εξερευνώντας τον κόσμο τριγύρω της. «Τι να είναι μαζί μου;», αποκρίνεται η Καίτη νιώθοντας τα πόδια να μουδιάζουν. «Η Πηγή είναι μαζί σου; Πού είναι;», συνεχίζει και το παγωτό γλιστρά από το χέρι. Συνειδητοποιεί πως το κινητό είναι ακόμη...

5. Πού είναι;

4. Το παγωτό στο χέρι

«Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το μάτι στη μικρή που τον παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Αυτό ήταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου