Select Page

Ζωντανός – Νεκρός

Ζωντανός – Νεκρός

Απόψε θα έφευγα.
Μα στεναχωρήθηκε ο Θεός
και άρχισε να κλαίει.
Απόψε θα πέθαινα.
Μα ούρλιαξε ο Χάρος
πως η αγάπη για όλα φταίει.

Μοναξιά φυσάει ο καιρός.
Μοναξιά και φόβο. Τρομερό.
Μουσική γυρεύει ο σκοπός.
Μουσική και τόνο. Θλιβερό.

Πώς απόψε ν’ αντέξω,
σκιά φαντάσματος είμαι θαρρώ.
Μία φωνή απ’ έξω,
απρόθυμα σέρνοντας ακολουθώ.

Σε νεκροταφείο με πηγαίνει.
Σε μνήμα προσωπικό.
Κοράκι το μάτι μου γυρεύει.
Μαύρο και σατανικό.

Κι όμως, είμαι εγώ που πετάω.
Και εγώ που μιλώ.
Κι όμως, είμαι εγώ που γελάω.
Και εγώ που θρηνώ.

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […] Κι όμως, είμαι εγώ που πετάω.
    Και εγώ που μιλώ.
    Κι όμως, είμαι εγώ που γελάω.
    Και εγώ που θρηνώ [….]

    Κι όμως και εμένα μου άρεσε πάρα πάρα πολύ!!!!

    Απάντηση
  2. ΔΩΡΑ ΜΑΚΡΗ

    τέλειο, σκοτεινό και μυστήριο

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Ημερολόγιο 2019 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος