Ηλιοβασίλεμα

7.11.2019

Μια ουράνια αντανάκλαση,

πανέμορφων ηλιαχτίδων

που καταδύονται ανέμελα,

στον ορίζοντα, ενός υπέροχου δειλινού.

Σε αντίθεση με τη σκιά, της δικής μας πεζότητας,

της δικής μας ιδιότυπης πραγματικότητας.

 

Ηλιοβασίλεμα. 

Η έσχατη ανάσα φωτός

στο λυκόφως της σιωπής, στη δύση της μέρας.

Σε ένα ουράνιο τελετουργικό 

μιας ατέλειωτης πανδαισίας χρωμάτων.

Αλλά και η μαγική στιγμή των ιριδισμών της ψυχής

στα πελάγη της ύπαρξης

Eκεί που ο ρομαντισμός της καρδιάς

συναντά την πληθωρική ομορφιά της μητέρας φύσης.

Εκεί που το όνειρο γίνεται φως 

και το θαύμα της δύσης του ήλιου

χρωματίζει απλόχερα το θαύμα της ζωής.

 

Εδώ που η όποια ευαισθησία κορυφώνεται

ατενίζοντας τις αχτίδες του ήλιου

να βυθίζονται στο απέραντο πέλαγος,

διασκορπίζοντας την απαισιόδοξη θεώρηση της ζωής ,

στο άπειρο.

Εδώ που η αισθαντική ομορφιά της πλάσης

δίνει το αληθινό νόημα, στο αξεδιάλυτο μυστήριό της.

 

Ηλιοβασίλεμα.

Η αέναη μάχη φωτός και σκότους.

Η αδυσώπητη μάχη της ζωής, απέναντι στον θάνατο.

΄Ενα σκηνικό που επαναλαμβάνεται αδιαλείπτως

σαν ένα τραγούδι της ύπαρξης,που αρνείται να ηττηθεί.

 

Κι’ εμείς εδώ, ξανά μαζί.

Nα ατενίζουμε, ένα ακόμα ηλιοβασίλεμα, 

αγκαλιάζοντας ή αιχμαλωτίζοντας την αιωνιότητα της στιγμής.

Συντονίζοντας, την ιδιοσυχνότητα της ύπαρξής μας,

με την μοναδικότητα των χρωματισμών της φύσης.

Σε μια ακόμη μαγική στιγμή του θαύματος του φωτός

που αιχμαλωτίζει λυτρωτικά, την ευαισθησία μας.

 

Ηλιοβασίλεμα.

Ένα όμορφο, διαχρονικό ταξίδι 

άκρατου αισθησιασμού

χρωματιστών ονειροπολήσεων

στον ορίζοντα ενός υπέροχου δειλινού.

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου