Η απειλή

Δημοσίευση: 13.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Άδεια η κάμαρη
μ’ ένα τσιγάρο συντροφιά.
Το φως λιγοστό,
σκιά λειψή
που γέρνουν οι ώμοι της
σε μια κόλλα χαρτί.

Οι λέξεις λυγμοί,
σιωπές που καίνε αλύπητα.
Σωριασμένοι θυμοί,
κατάχαμα μια σκέψη
μάγισσας στιγμής
που τα ίχνη σου έχασε.

Οι αντοχές ανήμπορο ισοδύναμο
στοιχειό σ’ αδιέξοδο
που κομμάτιασε γη και ουρανό
σε μια απουσία απειλή
στα ματωμένα δάχτυλα της μοίρας.

_

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ”σκιά λειψή που γέρνουν οι ώμοι της σε μια κόλλα χαρτί” υπέροχη η φανταστική σου είκόνα.
    Πολύ ωραίο, μπραβο σου Μίνα.

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    “Οι λέξεις λυγμοί,
    σιωπές που καίνε αλύπητα…’ και πρέπει να ακουμπήσουν σε ένα χαρτί για να βρουν παρηγοριά. Πολύ ωραίο Ασημίνα!

    Απάντηση
    • Ασημινα

      Καμια φορα ετσι ξεσπαμε ..παιρνοντας μολυβι και χαρτι….καμια φορα λυτρωνεσαι…ξεσπας..ευχαριστιες στο ν ποιητικο ορειβατικο συλλογο…νασαι κσλα.!!

      Απάντηση
  3. Ασημινα

    Ευχαριστω Λενα…τωρα το ειδα…
    Καλη σου συνεχεια..!!!

    Απάντηση
  4. Ασημινα

    Ευχαριστω και την κ Ελενη Γκαμπουρα..για την επιμελεια!!
    Και τοβιβλιο .net για την φιλοξενια των γραπτων μου..!!
    Καλο σαββατοκυριακο!!!

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιωτη

    Είναι λυτρωτικό το ξέσπασμα με το μολύβι να γράφει στο χαρτί. Εξαιρετικό ποίημα Ασημίνα!!!

    Απάντηση
  6. Ασημινα Λεοντη

    Ευχαριστω Μαχη…τεραστιο το προβλημα μου…με τις ειδοποιησες..ας ειναι…ευχαριστω ολουςωτους φιλους!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου