Η αρπαγή της Ευρώπης από τον Δία, του Βασίλη Παππά

19.06.2019

 

γράφει η Χρύσα Νικολάκη

Κριτικός Λογοτεχνίας (Μaster of Arts), E.A.P

Συγγραφέας/Θεολόγος

 

Ο τίτλος αυτής της συλλογής δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστός με το περιεχόμενο του βιβλίου. Ενενήντα οκτώ ποιήματα γεμίζουν τριάντα μία  σελίδες και θα έλεγε κανείς ότι μέσα στο μικρό τους εύρος, πλούτος θεμάτων και συναισθημάτων γεμίζει τον αναγνώστη .Η συλλογή ξεκινά και τελειώνει με αρχαίοθεμες αναφορές τιμώντας το μυθικό της υπόβαθρο.

«Σκορπισμένες εκβολές κιόνων. Παντού. Ψηλώνουν ακόμα. Συλλέγω τη μορφή τους. Γήινα φωνήεντα και σύμφωνα. Σκαλισμένα στο φεγγάρι. Να συνεννοείται ο κόσμος όλος.» Η προσέγγιση του Βασίλη Παππά στη συλλογή είναι μυθαγωγική και μυσταγωγική, πλούσια συμβολισμών.

«Τα μυστήρια εν αλληγορίες λέγονται» έλεγε ο Πλάτωνας κάτι που αποφαίνεται στα ποιήματα του καθώς έχουν πλούσιο αποκαλυπτικό χαρακτήρα. Κρύβουν την αγάπη του ποιητή για την πατρίδα, την επανένταξη της Ελλάδας στην καρδιά της Ευρώπης. Οι αρχετυπικές αλήθειες που κρύβονται στα ποιήματα του είναι πρόδηλα της πίστης του συγγραφέα στις αρχές της αρετής και του ανθρωπισμού. Όλος ο ουμανισμός κρύβεται στο στίχο: «Να συνεννοείται ο κόσμος όλος.» Πλήθος από αρχετυπικά στοιχεία συναντάμε στη γραφή του, τα οποία επαναλαμβάνονται ταξιδεύοντας μας κάθε φορά σε διαφορετικά μονοπάτια του νου. Αυτά είναι: o ήλιος, η μητέρα φύση, η φωτιά, το δέντρο, ο σταυρός και η σελήνη.

Το συλλογικό ασυνείδητο που αφορά τη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας διαφαίνεται στο σύνολο της συλλογής. Ωστόσο, η παρουσία της πατρίδας ενυπάρχει μέσα στην ποιητική του κοσμοθεωρία χαράσσοντας αιχμηρές πινελιές μέσα στο λυρισμό τους:

«Είναι φορές που δεν μιλάμε με το στόμα σε καμία γλώσσα. Γεμίζεις το ανάστημα σου με το βλέμμα της  πατρίδας. Ηλιοργωμένα μάτια. Μεγάλα σαν τον ουρανό.»

Ακόμα και στα πιο λυρικά του ποιήματα ο νόστος για την πατρίδα εξυφαίνεται επαναστατικά πλεγμένος με τα στοιχεία της φύσεως. Ο συγκερασμός της πατρίδας με την γυναίκα απογειώνεται στους στίχους: «Γράφω το όνομα σου στα ανήλιαστα φεγγάρια της Ακρόπολης μου. Να φέγγουν το κάθε μου βήμα. Η ποίηση του είναι δια ποτισμένη από έντονα θρησκευτικά βιώματα συνδυασμένα με όλη την αγωνία για την τύχη της ανθρώπινης ύπαρξης.

«Λέξεις που καρπίζουν σαν πονεμένη πατρίδα. Σαν πατεράδες που δεν πεθαίνουν ποτέ. Τεντωμένα πανιά που καλλιεργούν  το πνεύμα».

Ο ποιητής ακροβατεί ανάμεσα στο σουρεαλιστικό και το ρεαλιστικό, το αισθησιακό και το πνευματικό, το ερωτικό και το ουμανιστικό. Διαυγής, λιτός απέριττος στίχος που διακρίνεται για το πηγαίο συναίσθημα , την άνεση και την τεχνοτροπική του πολυμορφία. Πυρήνας της ποίησης του είναι πάντα ο άνθρωπος ενώ βασικοί πυλώνες είναι η πατρίδα και ο έρωτας.

Ο ποιητής ως γνήσιος Ηπειρώτης τιμά την πατρίδα του και τις καταβολές του αναφερόμενος με τρόπο εύσχημο και αλληγορικό μέσα από τον τίτλο της ποιητικής του συλλογής. Είναι η δεύτερη αναφορά του στην αρχαία αυτή πόλη, την Φοινίκη, τόπο γεννήματος της Ευρώπης. Η πρώτη ήταν στο βιβλίο του «Εννέα Χιλιάδες στίχοι για εννέα Χιλιάδες Μάρες.»

Ο προβληματισμός του ποιητή αναφέρεται στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου, στα συναισθήματα και τις αντιδράσεις του, όπως εντάσσονται στη σφαίρα της συλλογικής αλληλεγγύης. Χαρακτηριστικό ποίημα είναι το παρακάτω:

«Περασμένος δρόμος του πεπρωμένου μου. Μικρός και μεγάλος.

Με θολούρα και ανταριασμένα φεγγάρια.

Πατήματα που δε σβήνουν.

Σαν στήθος μητέρας και κορμί της γης.

Άσπαστα άρματα και κραυγή του χρόνου.

Λασπωμένα δειλινά που δεν κλείνουν ποτέ τα τεφτέρια τους.

Ζω μέσα τους. Σαν μεσουράνημα.»

Όμως το στοιχείο εκείνο που πραγματικά ξεχωρίζει είναι ο ερωτικός ύμνος του ποιητή προς τη γυναίκα. Σαν ερωτικός Λειβαδίτης και επαναστατικός Ρίτσος μετουσιώνει την αγάπη του σε στίχο πάνω στο άγραφο χαρτί. Η γυναίκα είναι μια φωλιά θάλασσα, σαν ζεστή μητρική αγκαλιά, ενώ αλλού γίνεται παπαρούνα που φυτρώνει μοναχή και καταπόρφυρη και ξεχειλίζει την ώρα που φυτρώνουν οι σκιές.

Η γυναίκα ως άλλη  Ελλάδα,  ζητά τον επαναπατρισμό της στην καρδιά του κόσμου, στο κέντρο του πολιτισμού, διεκδικεί τη θέση που της αξίζει στους «Νοτιάδες και τους Βοριάδες» που τη δυναστεύουν. Και ο Βασίλης Παππάς μέσα από την αρπαγή της Ευρώπης από τον Δια πετυχαίνει με το στεντόρειο κάλεσμα της φωνής του, ως άλλος Δίας  να αφουγκραστούμε την αγωνία του για την πατρίδα και τον έρωτα. Να μυηθούμε στην άσπιλη αγάπη του για την πατρίδα.

 

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ακόμα κι αν κάποιος δεν είναι φανατικός αναγνώστης του Ian Fleming και οπαδός του πιο διάσημου μυστικού πράκτορα στον κόσμο, ένα βιβλίο με τίτλο Ο θάνατος του 007 αποκλείεται να μην του τραβήξει το ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας Anthony Horowitz αποδέχεται την...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Πρόκειται για ένα οδοιπορικό σε οχτώ διαφορετικούς προορισμούς, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα, αλλά όλοι μαζί ταυτόχρονα αποτελούν ένα μεγάλο εξωτικό ταξίδι για τον αναγνώστη. Ουσιαστικά, περιγράφεται με απλή γλώσσα και...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Ο Άγγελος εκτίει είκοσι χρόνια για ένα έγκλημα και τώρα προσπαθεί να προετοιμαστεί για την αποφυλάκισή του. Τι συνέβη στη ζωή του; Είναι αθώος ή ένοχος; Τι ψυχικά τραύματα κουβαλάει και πόσο υπεύθυνος είναι για τις πράξεις του; Θα βρει επιτέλους τη λύτρωση που...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου