Η αυτοχειρία στην ποιητική της Αθανασίου

20.11.2018

Μαρουσώ Αθανασίου Υποκείμενο ISBN: 978-618-82561-5-6

Η πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρουσώ Αθανασίου («ημερολόγιο θήτα», υποκείμενο 2018) αποδεικνύει ότι υπάρχουν νέοι δημιουργοί που μέσα από τον στίχο θέλουν να εκφράσουν μεγάλες ιδέες.

Υιοθετώντας γενικά τη μικρή φόρμα, η ποιήτρια μεταπλάθει το στιγμιότυπο σε συναίσθημα και αφορμή για στοχασμό. Ήπιες υπερρεαλιστικές ανάσες διαπνέουν τη συλλογή. Με κυρίαρχο στοιχείο την εικόνα και την ανοικείωση, που εδράζεται στο παράλογο, ακολουθεί μια συνειρμική κίνηση. Η εικόνα ως βίωμα αποδομείται και ξαναχτίζεται στο ποίημα ως συναίσθημα απώλειας και πόνου. Δημιουργεί τα δικά της σύμβολα (έξι και μισή, οικογενειακή φωτογραφία, το σώμα σου, δώδεκα και πέντε) ή παρωδεί (Φρανκενστάιν) μιλώντας για τον χαμό.

Μία λυρική διάθεση αποπνέει στιχουργική της. Μεταφορές και μετωνυμίες αφήνονται στον στίχο ως δομικό στοιχείο της εικόνας και του συναισθήματος. Και ο συνυποδηλωτικός λόγος, με τη λεπτότητα με ην οποία εντάσσεται στον στίχο, ενισχύει τον λυρισμό. Ο πόνος του θανάτου άλλοτε μετωνυμικά ως αυτοχειρία (Φρανκενστάιν, τα Χριστούγεννα, για κάποιο Γάννη, στίγμα, εκείνη το πρωί) και άλλοτε ως αορίστου συμβάν (η Οφηλία ανάποδα, κι άλλη προσπάθεια, Ταΰγετος) καλύπτει όλη τη συλλογή. Το ποιητικό υποκείμενο πονά και μοιάζει να περιμένει την ώρα που δεν θα είναι μόνο (πίσω από την πόρτα, μεθύστερη απόφαση, κάθε Αύγουστο, κι άλλη προσπάθεια). Ο απαγχονισμός είναι η κυρία εικόνα θανάτου, αυτοκτονία ερωτική και μη.

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το παρελθόν που δεν λησμόνησα, της Δέσποινας Λάππα – Κόντου

Το παρελθόν που δεν λησμόνησα, της Δέσποινας Λάππα – Κόντου

Ο Χρήστος και η Νέλλη είναι ένα ζευγάρι που ζει τη δεκαετία του 1930 όπως όλοι: αγάπη, γλυκιά ρουτίνα, ρομαντισμός… Δυστυχώς όμως παραμένουν άκληροι ώσπου αναλαμβάνουν να φροντίσουν ένα ορφανό αγόρι που το σπουδάζουν και το μεγαλώνουν σα δικό τους παιδί. Μια μεγάλη...

Σφαγή και πολιτισμός, του Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον

Σφαγή και πολιτισμός, του Βίκτορ Ντέιβις Χάνσον

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Η μελέτη αυτή του γνωστού συγγραφέα του "Ποιος σκότωσε τον Όμηρο", του Victor Davis Hanson, είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, ή μάλλον, ορθότερα, περιλαμβάνει πολλές όψεις της Ιστορίας. Κυρίως στρατιωτική, αλλά και πολιτισμική,...

Τι είδε η γυναίκα του Λωτ; της Ιωάννας Μπουραζοπούλου

Τι είδε η γυναίκα του Λωτ; της Ιωάννας Μπουραζοπούλου

- γράφει η Σοφία Κραββαρίτη - Είκοσι χρόνια μετά την Υπερχείλιση που θα θάψει τρεις ηπείρους, και σαράντα αιώνες μετά τη βιβλική καταστροφή στα Σόδομα και τα Γόμορρα, στην ίδια ακριβώς περιοχή θα συγκροτηθεί η Αποικία καταδυναστεύοντας τους κατοίκους της. Το βιολετί...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου