ΓνώμηΓράφει η Βάσω Αποστολοπούλου.

Οι λέξεις έχουν γεύση. Όχι όλες. Όχι πάντα. Κάποιες ιδιαίτερες, σημαντικές και για αυτό ξεχωριστές λέξεις είναι αυτές που αφήνουν τη γεύση τους. Γεύση γλυκιά, γεύση πικρή. Γυρίζουμε τη λέξη στο στόμα μας σαν καραμέλα – κι εκείνη λιώνει, απλώνεται στον ουρανίσκο μας και μας γεμίζει συναισθήματα. Νοσταλγία και τρυφερότητα – λέξεις γλυκές! Οργή και αγανάκτηση – λέξεις πικρές! Είναι εντυπωσιακό το πώς μια λέξη μπορεί να μας ταξιδέψει, να μας κάνει αισιόδοξους, να μας μελαγχολήσει. Κι όχι μόνο σαν άκουσμα – αλλά και σαν γεύση!
Το όνομα της μάνας μας. Η ίδια η λέξη “μάνα” – ίδια για όλους και μοναδική για τον καθένα. Το όνομα της πρώτης μας αγάπης. Το όνομα ενός νησιού που περάσαμε αξέχαστες διακοπές. Το όνομα ενός φίλου χαμένου στο χρόνο και ξεχασμένου από καιρό. Και πόσες άλλες! Λέξεις απλές, γράμματα στη σειρά, που τις ψιθυρίζεις και γεμίζει ο νους εικόνες, ήχους και χρώματα. Και γεύσεις! Γλυκές, πικρές, γλυκόπικρες! Σαν τις εμπειρίες που ανασύρουν! Σαν τη ζωή μας την ίδια!