Η γεύση των λέξεων

19.09.2013

ΓνώμηΓράφει η Βάσω Αποστολοπούλου.

Οι λέξεις έχουν γεύση. Όχι όλες. Όχι πάντα. Κάποιες ιδιαίτερες, σημαντικές και για αυτό ξεχωριστές λέξεις είναι αυτές που αφήνουν τη γεύση τους. Γεύση γλυκιά, γεύση πικρή. Γυρίζουμε τη λέξη στο στόμα μας σαν καραμέλα – κι εκείνη λιώνει, απλώνεται στον ουρανίσκο μας και μας γεμίζει συναισθήματα. Νοσταλγία και τρυφερότητα – λέξεις γλυκές! Οργή και αγανάκτηση – λέξεις πικρές! Είναι εντυπωσιακό το πώς μια λέξη μπορεί να μας ταξιδέψει, να μας κάνει αισιόδοξους, να μας μελαγχολήσει. Κι όχι μόνο σαν άκουσμα – αλλά και σαν γεύση!
Το όνομα της μάνας μας. Η ίδια η λέξη “μάνα” – ίδια για όλους και μοναδική για τον καθένα. Το όνομα της πρώτης μας αγάπης. Το όνομα ενός νησιού που περάσαμε αξέχαστες διακοπές. Το όνομα ενός φίλου χαμένου στο χρόνο και ξεχασμένου από καιρό. Και πόσες άλλες! Λέξεις απλές, γράμματα στη σειρά, που τις ψιθυρίζεις και γεμίζει ο νους εικόνες, ήχους και χρώματα. Και γεύσεις! Γλυκές, πικρές, γλυκόπικρες! Σαν τις εμπειρίες που ανασύρουν! Σαν τη ζωή μας την ίδια!

Ακολουθήστε μας

Λάσπη

Λάσπη

Κατακαλόκαιρο. Η ζέστη, ειδικά στις τσιμεντουπόλεις, αφόρητη. Τα παιδιά, που άλλες χρονιές βρίσκονταν ήδη σε παραλίες και πλατσούριζαν, τούτη τη χρονιά παραμένουν “εις το κλεινόν άστυ”. Οι νεολαίοι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ειδικά όσοι φοιτούν σε πανεπιστήμια,...

Επίπονη φιλαναγνωσία

Επίπονη φιλαναγνωσία

- γράφει η Μαρία Βασιλειάδου - Κυριακή πρωί καθισμένη στο καφέ-στέκι της οικογένειας με την εξάχρονη κόρη δίπλα μου να διαβάζουμε και οι δυο με προσήλωση τα βιβλία μας. Λίγο πιο πέρα μια οικογένεια με δυο παιδιά, λίγο πιο μεγάλα σε ηλικία από την κόρη μου, φωνάζουν...

Φόνισσες στην λογοτεχνία

Φόνισσες στην λογοτεχνία

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Συχνά οι δολοφόνοι αποτελούν έναυσμα έμπνευσης για τους λογοτέχνες και μάλιστα σε αυτό οφείλει την ύπαρξή της η κατηγορία της αστυνομικής λογοτεχνίας. Ωστόσο, θα ήθελα να κάνω μνεία σε μια πολύ ιδιαίτερη κατηγορία δολοφόνων που δεν δρα...

«Κάπου περνούσε μια φωνή» – Ναπολέων Λαπαθιώτης

«Κάπου περνούσε μια φωνή» – Ναπολέων Λαπαθιώτης

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - «Κάπου περνούσε μια φωνή» (επέτειος αυτοχειρίας του Ν. Λαπαθιώτη) Στις 7 Ιανουαρίου 1944 ο Ναπολέων Λαπαθιώτης βάζει τέλος στην ζωή του με το περίστροφο του πατέρα του Λεωνίδα Λαπαθιώτη (υψηλόβαθμου αξιωματικού του ελληνικού στρατού) στο...

Παιδιά και Παιδεία

Παιδιά και Παιδεία

Όταν συναναστρέφεσαι με παιδιά και είσαι και κάποιας ηλικίας, “κλέβεις” από την νιότη τους. Θέλεις κι εσύ να μοιραστείς μαζί τους. Να παίξεις μαζί τους. Κι είναι, μα την αλήθεια, μια μαγεία όταν το πετυχαίνεις. Και το συνειδητοποιείς, όταν εξαφανίζονται μεμιάς οι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Παιδιά και Παιδεία

Παιδιά και Παιδεία

Όταν συναναστρέφεσαι με παιδιά και είσαι και κάποιας ηλικίας, “κλέβεις” από την νιότη τους. Θέλεις κι εσύ να μοιραστείς μαζί τους. Να παίξεις μαζί τους. Κι είναι, μα την αλήθεια, μια μαγεία όταν το πετυχαίνεις. Και το συνειδητοποιείς, όταν εξαφανίζονται μεμιάς οι...

Αγαπημένα λογοτεχνικά φαντάσματα

Αγαπημένα λογοτεχνικά φαντάσματα

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Υπάρχει μια ιδιαίτερη κατηγορία φαντασμάτων στην λογοτεχνία, που- πέρα από ρίγη και ανατριχίλες- σκορπούν αφειδώς νοσταλγία κι ένα κύμα τρυφερότητας σε όσους τα αναπολούν. Ίσως γιατί τα συγκεκριμένα στοιχειά είναι συνδεδεμένα με το πατρικό...

Τι είναι θεός, τι μη θεός και τι το ανάμεσό τους;

Τι είναι θεός, τι μη θεός και τι το ανάμεσό τους;

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Στις 25 Οκτωβρίου 1962 τιμάται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Αμερικανός συγγραφέας John Ernst Steinbeck (27 Φεβρουαρίου 1902 – 20 Δεκεμβρίου 1968). Το πλούσιο έργο του περιλαμβάνει το βραβευμένο με βραβείο Πούλιτζερ (1940) μυθιστόρημα «Τα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥς

    Πόσο δίκιο έχεις Βάσω. Κάθε λέξη που θα χρησιμοποιήσω τώρα εδώ, ακόμη και οι πιο απλές -όπως ας πούμε – “όμορφα μυρίζει η σάλτσα”, μπορεί να ταξιδέψουν χρόνια και χιλιόμετρα μακριά, όταν η γιαγιά μου έφτιαχνε την ίδια σάλτσα πριν από μισο αιώνα. Ωραία η ιδέα σου για άρθο οι λέξεις και δοσμένο θαυμάσια.

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

      Σ’ ευχαριστώ πολύ Χριστόφορε για τα επαινετικά σου λόγια! Για πρώτη φορά σκέφτηκα ότι οι λέξεις έχουν γεύση όταν έγραφα το “Βαλς μιας ζωής”, όπου η Χριστίνα, η ηρωίδα, ένιωθε μια γεύση καραμέλας στο στόμα κάθε που ψιθύριζε το όνομα του αγαπημένου της Ορέστη! να έχεις μια όμορφη μέρα – και τη γεύση από τη σάλτσα της γιαγιάς να σου θυμίζει νοσταλγικές στιγμές!

      Απάντηση
      • fofi walter-kyrlidou

        οπως παντα Βασω μου,αφησες μια ,,,γλυκεια γευση στο αρθρο σου.Κατι σαν μελωμενες τηγανιτες.Ευγε.

        Απάντηση
        • Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

          Τι πολύ όμορφη και γευστική η παρομοίωση με τις μελωμένες τηγανίτες!!! Σ’ ευχαριστώ πολύ Φώφη μου!

          Απάντηση
  2. IOANNA PORTOKALI

    Πόσο αληθινά όλα αυτά; Πράγματι υπάρχουν λέξεις πασπαλισμένες με ζάχαρη άχνη!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

      Κι είναι στ’ αλήθεια τυχεροί όσοι έχουν πολλές τέτοιες καραμελένιες λέξεις στο γυάλινο βαζάκι της καρδιάς τους! καλησπέρα Ιωάννα μου, σ΄ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο!

      Απάντηση
  3. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Μα οι λέξεις είναι οι αντικατοπτρισμοί των σκέψεων και των αισθήσεων απ’ το μυαλό μας στο λευκό χαρτί.
    Και φυσικά έχουν υπόσταση μυρωδική και στρογγυλή σαν φρούτα που ωρίμασαν και μας προσφέρονται.
    Πολύ ωραίο το γραμμένο σου Βάσω- να είσαι καλά!

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

      “…σαν φρούτα που ωρίμασαν και μας προσφέρονται.”! Τι όμορφη παρομοίωση και πετυχημένη – φέρνει στο νου ροδάκινα ζουμερά και τη γεύση τους στον ουρανίσκο! Σ’ ευχαριστώ πολύ, φίλε μου Στρατή, και να έχεις μια όμορφη μέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου