Η δίκη

Δημοσίευση: 23.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

fire_chair

τα κούτσουρα καίνε άτακτα σε μια φωτιά πνιγηρή
ο καπνός μπερδεύεται με τα σύννεφα
τα όνειρα κάνουν τα μάτια να μένουν ανοιχτά
να μην ξεχνούν
έχω αρχίσει να θυμάμαι
όλα αυτά που η λήθη μού επιστρέφει
σαν δώρο για χρόνια και χρόνια
ο χρόνος, βλέπεις, έχει μια ικανότητα μοναδική
απατηλός συνταξιδιώτης σε κάθε στιγμή
πλάνη στη χαρά
πόνος στη λύπη
ταλαντεύσεις σε μια συνεχή ένταση
αυξομειώσεων
φθορά παντού και στα πάντα
ο ήλιος καψαλίζει αντί να ζεσταίνει
ο πάγος καίει το δέρμα
το ίδιο και το αυτό
η μετριότητα φαντάζει όαση
να μην ζητώ το όλον
αυτό που κανείς δεν έχει αγγίξει
συμβόλαια πίστης και ενοχές
αισθήσεις προγραμματισμένες
η δίκη των ενοχών με βρίσκει
πίσω από ένα ποτήρι μέθης
έτοιμος ν' ακούσω
το κατηγορητήριο της καρδιάς
δάκτυλοι με δείχνουν χωρίς ένδεια
με κλείνουν στη φυλακή δεσμεύσεων
έγκλημα φαντάζει το ασυγχώρητο
ή αλλιώς
το έγκλημα φαντάζει ασυγχώρητο
το ίδιο και το αυτό
και ξάφνου κλείνω τα μάτια
η κούραση βαραίνει τα βλέφαρά μου
η ονειροχώρα μουδιάζει τη λογική
όποια έχει απομείνει
δεν είναι ο αληθινός κόσμος
δεν είναι αληθινός ο κόσμος
και στέκω ανίκανος ν' αποφασίσω
αν θα ξυπνήσω το ξημέρωμα
αν η ονειροχώρα θα γίνει η χώρα
του ονείρου
κι εν τέλει
αν θα συγχωρήσω τον δικαστή εαυτό μου
για την πλάνη του

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ….να μην ζητώ το όλον
    αυτό που κανείς δεν έχει αγγίξει
    συμβόλαια πίστης και ενοχές
    αισθήσεις προγραμματισμένες
    η δίκη των ενοχών με βρίσκει
    πίσω από ένα ποτήρι μέθης
    έτοιμος ν’ ακούσω
    το κατηγορητήριο της καρδιάς….

    Νίκο … να έρχεσαι με την ποίησή σου εδώ…η πένα σου το ζητά είμαι σίγουρη!
    Η δίκη σου μίλησε στην καρδιά μου .-

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Όμορφη η κατάθεση σας Νίκο. Θα σας παρακαλούσα να μείνετε μαχητής με την πέννα σας. Κάτι θα σωθεί.

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μπράβο Νίκο….
    Η φλόγα της έμνευσης Η ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΘΕΟΣΤΑΛΤΗ μας έκανε να δούμε με άλλο μάτι τ απακα’ι’δια μιας πυρπολημένης δικής μας ύπαρξης σε μια κατάθεση ψυχής αριστουργηματικής!

    Απάντηση
  4. Νίκος Φάκος

    Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου