Η δίκη

23.05.2016

fire_chair

τα κούτσουρα καίνε άτακτα σε μια φωτιά πνιγηρή
ο καπνός μπερδεύεται με τα σύννεφα
τα όνειρα κάνουν τα μάτια να μένουν ανοιχτά
να μην ξεχνούν
έχω αρχίσει να θυμάμαι
όλα αυτά που η λήθη μού επιστρέφει
σαν δώρο για χρόνια και χρόνια
ο χρόνος, βλέπεις, έχει μια ικανότητα μοναδική
απατηλός συνταξιδιώτης σε κάθε στιγμή
πλάνη στη χαρά
πόνος στη λύπη
ταλαντεύσεις σε μια συνεχή ένταση
αυξομειώσεων
φθορά παντού και στα πάντα
ο ήλιος καψαλίζει αντί να ζεσταίνει
ο πάγος καίει το δέρμα
το ίδιο και το αυτό
η μετριότητα φαντάζει όαση
να μην ζητώ το όλον
αυτό που κανείς δεν έχει αγγίξει
συμβόλαια πίστης και ενοχές
αισθήσεις προγραμματισμένες
η δίκη των ενοχών με βρίσκει
πίσω από ένα ποτήρι μέθης
έτοιμος ν' ακούσω
το κατηγορητήριο της καρδιάς
δάκτυλοι με δείχνουν χωρίς ένδεια
με κλείνουν στη φυλακή δεσμεύσεων
έγκλημα φαντάζει το ασυγχώρητο
ή αλλιώς
το έγκλημα φαντάζει ασυγχώρητο
το ίδιο και το αυτό
και ξάφνου κλείνω τα μάτια
η κούραση βαραίνει τα βλέφαρά μου
η ονειροχώρα μουδιάζει τη λογική
όποια έχει απομείνει
δεν είναι ο αληθινός κόσμος
δεν είναι αληθινός ο κόσμος
και στέκω ανίκανος ν' αποφασίσω
αν θα ξυπνήσω το ξημέρωμα
αν η ονειροχώρα θα γίνει η χώρα
του ονείρου
κι εν τέλει
αν θα συγχωρήσω τον δικαστή εαυτό μου
για την πλάνη του

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ….να μην ζητώ το όλον
    αυτό που κανείς δεν έχει αγγίξει
    συμβόλαια πίστης και ενοχές
    αισθήσεις προγραμματισμένες
    η δίκη των ενοχών με βρίσκει
    πίσω από ένα ποτήρι μέθης
    έτοιμος ν’ ακούσω
    το κατηγορητήριο της καρδιάς….

    Νίκο … να έρχεσαι με την ποίησή σου εδώ…η πένα σου το ζητά είμαι σίγουρη!
    Η δίκη σου μίλησε στην καρδιά μου .-

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Όμορφη η κατάθεση σας Νίκο. Θα σας παρακαλούσα να μείνετε μαχητής με την πέννα σας. Κάτι θα σωθεί.

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Μπράβο Νίκο….
    Η φλόγα της έμνευσης Η ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΘΕΟΣΤΑΛΤΗ μας έκανε να δούμε με άλλο μάτι τ απακα’ι’δια μιας πυρπολημένης δικής μας ύπαρξης σε μια κατάθεση ψυχής αριστουργηματικής!

    Απάντηση
  4. Νίκος Φάκος

    Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου