Η ζωή πίσω απ΄ τα δέκα δάχτυλα

24.01.2015

 

 

Ήθελα να σας μιλήσω από καιρό

για την ιστορία μου.

Όχι, μην παίρνετε μαντήλι.

Τον πόνο τον φυλάκισα για χρόνια.

Δε θα ρωτήσετε πόσο;

Κάτι λιγότερο από μισή δεκάδα.

Γιατί τόσες χιλιάδες ώρες;

Η σιωπή μου έδινε ασφάλεια.

Μα υπάρχει ασφάλεια στον έρωτα;

Μόνο στα δικά σου αισθήματα.

Και πότε ξεκίνησε να σ’ αγαπά;

Ξέρω μόνο πότε σταμάτησε

να μου το λέει.

Κι εσύ;

Στα χρόνια της νεότητας νόμιζα

πως δε συνάντησα

το φτερωτό Θεό.

Δεν πλησίασες ποτέ τα βήματά του;

Τον αντάμωνα κάθε φορά

που σκεφτόμουν να τον αποβάλλω

από μέσα μου.

Τι περίεργο συναίσθημα!

Το συναίσθημα περίμενε μαζί μου.

Τι ανέμενε;

Την ετυμηγορία των άλλων.

Περίμενες όσο ήθελες να περιμένεις.

Καρτερούσα ώσπου τα φώτα έσβησαν.

Τι έβλεπες;

Τον έρωτα να ψυχορραγεί.

Και πώς τον αποχαιρέτησες;

Τα δάκρυά μου δρόσιζαν

τις πυρωμένες νύχτες.

Μετάνιωσες για την αξημέρωτη αγάπη;

Θρηνούσα μαζί της το χαμένο μου εαυτό.

Τι είναι αυτά που λάμπουν στα μάτια σου;

Η καρδιά μου ακόμη σταλάζει πόνο.

Η πληγωμένη σου καρδιά

δείχνει ότι προσπάθησες.

Το αερικό των ευθυνών με καταδιώκει.

Ποιόν βλέπεις στη μορφή του;

Είμαι εγώ; Είναι αυτός;

Κουρτίνα στο βλέμμα μου.

Τα χρόνια που θα περάσουν δίπλα σου

θα γίνουν αέρας λυτρωτικός.

Τι κι αν τα μαλλιά μου ανεμίζουν,

ο κύκλος δεν κλείνει.

Κύκλος είναι και γυρίζει και

κάθε άνοιξη θ’ ανθίζεις.

Τα δάκρυά μου βροχή επιθυμιών να μοιάζουν.

Κι αν δε γίνουν, μη λυπάσαι.

Η καρδιά σου βλέπει πιο καθαρά.

 

_

γράφει η Βασιλική Ζωγραφούδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Κρυστάλλινη διαύγεια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου