Η ζωή του ανθρώπου

Δημοσίευση: 18.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

man_silouette

Η ζωή του ανθρώπου φωλιάζει, αγκαλιάζοντας το άπαν, μέσα στις ψυχές εκείνων που αγάπησε
Ένας άνθρωπος ζει μέσα από τη νόηση εκείνων που στοργικά τον σκέπτονται
Ένας άνθρωπος λάμπει, όπως η έμπνευση που εμφύσησε σε αυτούς που τώρα πια υψώνουν την γροθιά τους και συμμαχία αιώνια ορθώνουν με το φως.
Ένας άνθρωπος ξαναγεννιέται μέσα από την βαριά ανάσα και την κραυγή της αγανάκτησης των φυλακισμένων, όταν ακούγοντας το τραγούδι του, σηκώνονται και θρύψαλα κάνουν τα σκουριασμένα σίδερα του κόσμου
Μπορείς να ζεις αιώνια,
σαν μια ιδέα, σαν μια δύναμη, σαν μια έκρηξη που γέννησε και αναθρέφει έναν νέο κόσμο.
Μην απογοητεύεσαι, αν με πάθος αγάπησες και με αφοσίωση ερωτεύτηκες τη ζωή σου, θα σε προστατεύει.
Θα γεννά ανθρώπους μπολιάζοντάς τους με την ουσία σου
Θα υπάρχεις μέσα απ’ αυτούς που τη ζωή τους γέμισες με θαρραλέο νόημα
Μην ανησυχείς, αν τη ζωή αγάπησες με όλο σου το είναι,
πομπός ζωηρών συναισθημάτων και επανάστασης, στους αιώνες θα διαχέεσαι.

-

γράφει η Μαρία Χατζημιχαήλ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου