Η ζωή του ανθρώπου φωλιάζει, αγκαλιάζοντας το άπαν, μέσα στις ψυχές εκείνων που αγάπησε
Ένας άνθρωπος ζει μέσα από τη νόηση εκείνων που στοργικά τον σκέπτονται
Ένας άνθρωπος λάμπει, όπως η έμπνευση που εμφύσησε σε αυτούς που τώρα πια υψώνουν την γροθιά τους και συμμαχία αιώνια ορθώνουν με το φως.
Ένας άνθρωπος ξαναγεννιέται μέσα από την βαριά ανάσα και την κραυγή της αγανάκτησης των φυλακισμένων, όταν ακούγοντας το τραγούδι του, σηκώνονται και θρύψαλα κάνουν τα σκουριασμένα σίδερα του κόσμου
Μπορείς να ζεις αιώνια,
σαν μια ιδέα, σαν μια δύναμη, σαν μια έκρηξη που γέννησε και αναθρέφει έναν νέο κόσμο.
Μην απογοητεύεσαι, αν με πάθος αγάπησες και με αφοσίωση ερωτεύτηκες τη ζωή σου, θα σε προστατεύει.
Θα γεννά ανθρώπους μπολιάζοντάς τους με την ουσία σου
Θα υπάρχεις μέσα απ’ αυτούς που τη ζωή τους γέμισες με θαρραλέο νόημα
Μην ανησυχείς, αν τη ζωή αγάπησες με όλο σου το είναι,
πομπός ζωηρών συναισθημάτων και επανάστασης, στους αιώνες θα διαχέεσαι.

–

γράφει η Μαρία Χατζημιχαήλ