Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

18.06.2022

Πτοημένοι 

Και με κομμένα φτερά…

Χαμένοι μέσα στον ατέρμονο 

Κύκλο της αυτοκαταστροφής.

Κοιτώ το είδωλο μου στον καθρέφτη

Και με κοιτάζει πίσω απειλητικά. 

 

Μπορώ να δω τη σκιά 

Που χαράζει,

Πίσω από το πέπλο 

Της ευτυχίας μου.

Και τότε όλες οι σκέψεις

Συσκοτίζονται.

Φωνές που κραυγάζουν 

Προς υπενθύμιση,

Όλων όσων επιθυμώ να 

Ξεχάσω. 

 

Μα μήτε κάτι που δεν 

Θάφτηκε ποτέ,

Μπορεί να ξεχαστεί.

Η πληγή παραμένει ανοιχτή,

Και μέσα από το χρόνο

Θρέφεται από τα θραύσματα 

Εκείνα, 

Που μήτε ποτέ κατάφεραν να

Γεμίσουν το κενό.

Πληγωμένοι

Και με κομμένα φτερά…

Χαμένοι μέσα στον βάναυσο 

Αγώνα της επιβίωσης. 

Καρδιές που περιμένουν να 

Γεμίσουν από αγάπη,

Ψάχνοντας τη σε εκείνες 

Που δεν ξέρουν να αγαπούν.

Ανήσυχες ψυχές που φλέγονται

Από δάκρυα συμπόνιας,

Καταλήγουν να κατασπαράζουν 

Τον ίδιο τους τον εαυτό.

 

Πτοημένος 

Και με κομμένα φτερά…

Δεν κατάφερα ποτέ να 

Αντιμετωπίσω τον εχθρό,

Που κρύβεται πίσω από 

Τον αντικατοπτρισμό του 

Φαίνεσθαι.

Καταπνίγοντας εν τέλη, 

Το ίδιο μου το είναι.

 

 

_

γράφει η Χριστίνα Γεωργάκη

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

Την γνώριζα καλά

Την γνώριζα καλά

Από μικρή την γνώριζα Ήξερα πότε κλαίει και πότε πονάει αληθινά Την έβλεπα που λάτρευε την μοναξιά  Την γνώριζα καλά Ήξερα ποια δυστυχία της έσχιζε τη ψυχή  Και ποιον πόνο αποζητούσε  Ήξερα για ποιον ερώτα έκλαιγε στα κρυφά Και ποιους φίλους ή εχθρούς αγαπούσε Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου