Η Μαρία Ποπκιώση στο Οπισθόφυλλο!

29.05.2016

1973781_620785261322151_941177097_o

 

Η συγγραφή είναι μια μοναχική πορεία όσο διάστημα διαρκεί, είναι ένα ταξίδι που μόλις ολοκληρωθεί περιμένεις το επόμενο με λαχτάρα και μετά το επόμενο και το επόμενο και δεν θέλεις να σταματήσει ποτέ. Κάθε φορά που το ταξίδι αυτό ξεκινά νιώθεις την αδρεναλίνη ν’ ανεβαίνει στα ύψη, τα συναισθήματα να χτυπούν «κόκκινο», χάνεις στην κυριολεξία τον ύπνο και τον ξύπνιο σου, μπαίνεις σε κατάσταση εγρήγορσης, ανατρέπεις την πορεία σου. Γι’ αλλού ξεκινάς πολλές φορές κι αλλού φτάνεις… η πλοκή δεν έχει σταθερή μορφή αρχικά, σχηματίζεται σταδιακά και συ κοιτάς με δέος τους πρωταγωνιστές σου να μεγαλώνουν, να παίρνουν σάρκα και οστά, να σε ταξιδεύουν σε άγνωστες πτυχές του εαυτού σου, σε απόρθητα λιμάνια. Όλο αυτό είναι μαγικό. Με την ολοκλήρωση της συγγραφής του βιβλίου ξεκινά ένα άλλο ταξίδι, αυτό της έκδοσης. Ανυπομονείς να δεις δεμένες τις σελίδες σου με ένα όμορφο εξώφυλλο και να «κοινωνήσεις» το δημιούργημά σου στους αναγνώστες.

Η ποιητική συλλογή με τίτλο «Ασημένιες Φωταψίες» εκδόθηκε το 2014 από τις Εκδόσεις Αιγαίο. Με την κρίση στην Ελλάδα και κόντρα στην κρίση. Αντιστεκόμαστε σ’ αυτήν απαντώντας με «ποίηση». Δεν το βάζουμε κάτω… η πένα συνεχίζει να ματώνει στο χαρτί. Δε σταματά. Κρατάμε τ’ όνειρο και την ελπίδα ψηλά. Η ποίηση διανυκτερεύει στα φυλλώματα των δέντρων, σε ερωτικά τοπία, παρασύρεται από χείμαρρους, λικνίζεται στη χάση του φεγγαριού. Η ποιητική συλλογή αποτελείται από τριάντα πέντε ποιήματα με καθαρά ερωτικό χαρακτήρα. Είναι η δεύτερη ποιητική συλλογή μου. Η πρώτη έχει τον τίτλο «Παλιές Θύμησες». Εκδόθηκε το 2004.

 

_

γράφει η Μαρία Ποπκιώση

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

5. Πού είναι;

5. Πού είναι;

«Είναι μαζί σου;», τη ρωτά εξερευνώντας τον κόσμο τριγύρω της. «Τι να είναι μαζί μου;», αποκρίνεται η Καίτη νιώθοντας τα πόδια να μουδιάζουν. «Η Πηγή είναι μαζί σου; Πού είναι;», συνεχίζει και το παγωτό γλιστρά από το χέρι. Συνειδητοποιεί πως το κινητό είναι ακόμη...

5. Πού είναι;

4. Το παγωτό στο χέρι

«Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το μάτι στη μικρή που τον παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Αυτό ήταν...

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

5. Πού είναι;

3. Στο νησί

Αύριο Το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι του νησιού. Οι καμαρότοι χτυπούν βιαστικά τις πόρτες στις καμπίνες, ενημερώνοντας τους επιβάτες για την άφιξη στη Ρόδο. Στα μεγάφωνα ακούγεται η επιβεβαίωση στα ελληνικά και σε δύο ακόμη γλώσσες. Ο Πρόδρομος γυρνά πλευρό και κοιτά...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Gattsu

    Υπέροχη συλλογή, με μεγάλη συναισθηματική αξία που διαφαίνεται στο κάθε ποίημα. Τα ποιήματα εναλλάσσονται το ένα μετα το αλλο κάνοντας σε να ταξιδεύεις στον έρωτα και την ζωη. Πολυ καλη δουλειά! ??

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου