Έχω δει
τον κόσμο να καταστρέφεται
τις μαύρες φωτιές των ψυχών.

Έχω δει
μεγάλη δύναμη να φέρει απελπισία
τους ισχυρούς να πισωπατάνε.

Έχω δει
πολλά δάκρυα σε μάτια αγγέλων
τις ασχήμιες να πνίγουν τον αέρα.

Έχω δει
τις κραυγές των ανθρώπων
τα όνειρα να ζητάνε βοήθεια.

Έχω δει
του εχθρού μου το μαρτύριο
τους ουρανούς να μην ξημερώνουν.

Έχω δει
τα δάχτυλα τα τεντωμένα
να τρέμουν οι σκέψεις και το αύριο.

Έχω δει
τον καθρέφτη να σπάει
είδωλα να γυρεύουν σωτηρία.

Έχω δει
του φόβου μου το χαμόγελο
σκιές να θεριεύουνε τα βράδια.

Έχω δει
την περηφάνια της μοναξιάς
σε χρόνια δίσεκτα και καταραμένα.

Πόση άσκοπη ζωή, έχω δει
της ευτυχίας την συνύπαρξη.
Πόση άσκοπη ζωή, έχω δει
της χαράς το ουρλιαχτό.
Πόση άσκοπη ζωή, έχω δει
μιας αλλαγής την απαίτηση.
Πόση άσκοπη ζωή, αλήθεια
σε μιαν ελπίδα που επιμένει
να ανασαίνει.

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης