Η πόρτα δεξιά, της Δώρας Παύλου

16.05.2015

 

 

Η μπάντα παίζει σε ροκ ρυθμό. Κοιτώ από τα τζάμια απέναντι τη διασταύρωση. Φιγούρες με κράνη, ασπίδες και γκλομπ πηγαινοέρχονται. Πάλι φασαρίες, λέει κάποιος στο μπαρ και ζητά να του γεμίσουν το ποτήρι. Ο κιθαρίστας λυγίζει τα γόνατα στο δάπεδο. Χτυπά τις χορδές σαν να δίνει πρωτόγνωρο φιλί. Ένα κορίτσι γονατίζει δίπλα του να το μοιραστεί. 

Δυο κοπέλες, στο διπλανό τραπέζι, σηκώνονται φορούν τις καμπαρτίνες τους και βγαίνουν έξω. Επιστρέφουν να πιούν κρασί και να φάνε από τα ξύλινα πιάτα των τυριών και των αλλαντικών, που προσφέρουν οι μεσήλικοι άντρες που τις συνοδεύουν. Τα ξύλινα πιάτα αντικαθίσταται με ταχύ ρυθμό. Στον ίδιο ρυθμό, τα νεανικά γυναικεία δάκτυλα ανάβουν και σβήνουν τσιγάρα. Σηκώνονται πάλι. Ανοίγουν την πόρτα. Καθώς επιστρέφουν δεν μπορώ ν' αντιληφθώ κάτι στα βλέμματά τους.
Ίσως να μην υπάρχει αυτό, το κάτι, που το κάνει να μοιάζει σπουδαίο. 
Σηκώνομαι. Φορώ το λευκό παλτό. Τραβώ το μαντήλι μου κοντά στο πρόσωπο. Βγαίνω στον δρόμο. Στέκομαι στην γωνία Πατησίων.

Καπνογόνα και φώτα ρέοντα αρπάζουν την αρετή της νύχτας στην πόλη.

 

 

Το πρωί πληκτρολογώ στη μηχανή αναζήτησης ‘’ γεγονότα στο κέντρο ’’
Δεν αναφέρεται ούτε ένας ψίθυρος. Ούτε ένας έρωτας.

 

_

γράφει η Δώρα Παύλου Καρλατήρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ίσως τελικά ο ψίθυρος που δεν ακούστηκε…ο έρωτας που δε φάνηκε να μην φανεί ποτέ σε μία μηχανή αναζήτησης ..και να μην του πρέπει και να φανεί έτσι… ίσως τα γεγονότα του κέντρου…της ζωής να συμβαίνουν και να φταίει κάτι άλλο πιο βαθύ που δε μας αφήνει να τα βιώσουμε..και απλά παρατηρούμε τους υπόλοιπους…

    Ο νους του ανθρώπου έχει μεγάλη δύναμη αγαπητή Δώρα. Μπορεί από έναν Παράδεισο να φτιάξει μια Κόλαση και από μια Κόλαση έναν Παράδεισο…

    Διαλέγουμε-επιλέγουμε τη μεριά εμείς…

    καλώς ήρθατε..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου