Η σκληραγωγία της νύχτας

Δημοσίευση: 25.06.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Άνθρωποι την νύχτα

Βγαίνουν στην πόλη

Να μαζέψουν πόνους

Από τις γωνίες και τα μισάνοιχτα παράθυρα

Στους κάδους με τις σάπιες ειδήσεις.

Αυτό προφήτεψε ο αγιογράφος στον θόλο

Της μεγάλης εκκλησίας του σύμπαντος

Στήνοντας τον χορό των άστρων

Με τον Κένταυρο και τον Ηρακλή

Την μικρή και την μεγάλη Αρκούδα

Τον Σκορπιό και τον Ορφέα.

Σ’ αυτήν την τραγική ισορροπία

Βασιλεύει το σκότος το εξώτερον,

Ο φόβος και η μνησικακία.

Η μυθολογία στέρεψε από ονόματα

Και δεν έχει άλλα να μαρμαρώσει.

Ανακύκλωση αίματος

Πικρού μέλανος ζωμού

Στην σκληραγωγία της σιωπής.

 

_

γράφει ο Θάνος Πάσχος

 

Από την ποιητική συλλογή 'ΦΩΣ ΟΔΥΝΗΡΌ', εκδόσεις Γαβριηλίδης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Όμορφο …

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Αρκετά αληθινό το ποίημα σας Θάνο!!!
    Πραγματικές εικόνες μέσα από μυθολογική χροιά!!
    Πολύ όμορφο!!

    Καλή σας ημέρα!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
  4. D.T.

    Διατεταγμένη αρμονία του χάους.Εύγε!

    Απάντηση
  5. Θάνος

    Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σχόλια! Ιδιαίτερα τους διαχειριστές της ιστοσελίδας για την φιλοξενία! Καλό και ήρεμο καλοκαίρι! !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου