τοβιβλίο.net

Select Page

Η συγγραφέας Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη συνομιλεί με την Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Η συγγραφέας Ρένα Ρώσση – Ζαΐρη συνομιλεί με την Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Η συγγραφέας των μεγάλων επιτυχιών μας μιλάει για το παιδικό κομμάτι του έργου της!

Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων;

Γράφω παιδικά βιβλία, γιατί έχω πάθος με τα παιδιά. Γιατί όλη σχεδόν τη ζωή μου την αφιέρωσα και την αφιερώνω σε κείνα. Γράφω ατελείωτα παιδικά βιβλία, για να είμαι πάντα κοντά στα παιδιά, κοντά στην παιδική ηλικία, για να ζω και να ξαναζώ τα παιδικά μου χρόνια, να παραμείνω για πάντα παιδί.

Γιατί η ευτυχισμένη, η απόλυτα ευτυχισμένη παιδική ηλικία έλειψε από τη ζωή μου. Και την έχτισα μόνη μου, με τα ίδια μου τα χέρια. Τα ίδια τα παιδιά, η ζεστασιά τους, η άδολη αγάπη τους, αναπλήρωσε όσα πολύτιμα συναισθηματικά κομμάτια μου έλειψαν όταν ήμουν μικρούλα.

Γράφω παιδικά βιβλία γιατί ύστερα από πολλές παιδαγωγικές σπουδές, ύστερα από πολλά χρόνια εμπειρίας κοντά στα παιδιά, πιστεύω πως έχω μάθει να μιλάω τη γλώσσα τους. Μου αρέσει να παίζω μαζί τους, να τα βοηθώ να γίνουν μικροί συγγραφείς, να δημιουργούν ένα δικό τους παραμύθι κι ύστερα να το ζωντανεύουν με την κίνηση.

Γράφω παιδικά βιβλία για να βοηθήσω τα παιδιά. Γιατί έχω μάθει να τα ακούω προσεκτικά. Κάθε λέξη τους την καταγράφω, κάθε φοβία κι ανασφάλειά τους, γίνεται βιβλίο για να τα βοηθήσει. Οι ήρωές μου έχουν κάτι από εκείνα, οι ήρωές μου είναι εκείνα.

Χρόνια τώρα προσπαθώ να γίνω ένα με τα παιδιά, προσπαθώ να «διαβάσω» την ψυχή τους, να γράφω βουτώντας στο μελάνι της καρδιάς μου, όπως ακριβώς με δίδαξαν τα ίδια.

Έχω γράψει πάνω από εκατόν πενήντα παιδικά βιβλία και συνεχίζω.

Γιατί τελικά δε γράφω εγώ. Τα παιδιά γράφουν, μέσα από μένα…

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;

Γράφοντας πετάω, ταξιδεύω, κλαίω, γελάω… Είναι ένα με μένα με τα συναισθήματά μου η γραφή. Από μικρό παιδί, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έπλαθα παραμύθια με τη φαντασία μου κάθε βράδυ, άλλαζα την πραγματικότητα της ζωής μου. Και οι ιστορίες από το μυαλό και την καρδιά, έγιναν σελίδες, έγιναν βιβλία. Πρώτα παιδικά, ύστερα ενηλίκων.

Η συγγραφή, δεν αποτελούσε, ούτε αποτελεί για μένα μια επαγγελματική επιλογή, αλλά μια βαθιά ανάγκη έκφρασης του εσωτερικού μου κόσμου. Είναι η ανάσα μου.

Ο συγγραφέας γεννιέται ή γίνεται;

Θα έλεγα και τα δύο. Γιατί η γραφή είναι πάθος,  είναι αγάπη. Οι μεγάλες συγκινήσεις μονάχα δεν μπορούν να μετατρέψουν έναν άνθρωπο σε συγγραφέα. Το πάθος, η αγάπη για τη γραφή όμως μπορεί. Όταν γράφω βουτάω στην ίδια τη ζωή και τα προβλήματά της, βουτάω όμως και στο όνειρο, στον ίδιο τον παράδεισο…

Για να είσαι συγγραφέας χρειάζεται να παρατηρείς τα πάντα γύρω σου, να καταγράφεις εικόνες, συναισθήματα, λέξεις. Να συνδυάζεις τη φαντασία με τις εμπειρίες σου, να μπορείς να βιώνεις τα συναισθήματα των άλλων, να μην είσαι εγωιστής, να ανοίγεις την καρδιά και το νου στο κάθε τι, να τα μετουσιώνεις με τη γραφή σου.

Ποια νοήματα θέλετε να περάσετε στους μικρούς αναγνώστες, με τα βιβλία σας;

Προσπαθώ να βοηθήσω τα παιδιά να γνωρίσουν τους ανθρώπους και τον εαυτό τους. Να πλουτίσουν τις εμπειρίες, τις γνώσεις, τη φαντασία, τις ιδέες τους, να αναπτύξουν την κρίση τους. Πρώτα και πάνω από όλα όμως, παλεύω να τα γεμίσω χαρά.

[…]

γράφει η Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος