Θάλασσα

8.12.2018

Γαλαζοπράσινη κυρά,
του νου γητεύτρια,
αδάμαστη θεά 
της νοσταλγίας.
Στο απάνεμο λιμάνι σου 
κοιμούνται οι Νηρηίδες.
Φρουρός ο φάρος 
το όνειρο φυλάει 
μη χαθεί 
στα σκοτάδια των καιρών.
Μαέστρος ο άνεμος 
τον αεικίνητο παφλασμό 
διευθύνει.
Πόθοι κι ευχές 
αρμενίζουν 
στα νερά σου.
Προσευχές και κατάρες
στοιχειώνουν το βυθό σου.
Κωπηλάτες σε ξορκίζουν 
στους αιώνες
με ψίθυρους κρυφούς
στο αυτί της ιστορίας.
Και της ψυχής 
το αρχέγονο ταξίδεμα,
σε συμφωνία μυστική,
με άρωμα λευτεριάς 
ανθίζεις.

γράφει η Μαρία Βίτσα Σουλιώτη

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου