Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας

τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας

μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις

με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις.

Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.

Σε μέρη απίθανα μας πας

μας ταξιδεύεις

δεν σταματάς ούτε στιγμή

να μας μαγεύεις.

Μα έρχονται στιγμές

που μας πονάς.

Σε τοπία ονειρικά μας πλοηγείς

μας ξεναγείς, δεν ημερεύεις.

Στον μαγικό βυθό σου

αμέτρητους κρυμμένους θησαυρούς

ερμητικά φυλάς.

Σαν μια γοργόνα μυθική συχνά αγριεύεις

στα κύματά σου

τις ζωές των ναυτικών μας

κουβαλάς.

Πότε σαν Νηρηίδα, νύμφη μυθική

στον κόσμο των ονείρων μας

πότε σαν Κίρκη μάγισσα

πλανεύτρα της καρδιάς μας.

Η πιο ωραία συντροφιά, η δροσερή σου αγκαλιά

έμπνευση και παρηγοριά

στη μοναξιά μας.

Θάλασσα, σειρήνα εσύ

των επιθυμιών και των ονείρων μας

για πάντα αιχμάλωτοι

της γαλάζιας γοητείας σου

παραδομένοι στη σαγήνη

των επιθυμιών και των καπρίτσιων σου.

Μεγαλώνουμε μαζί σου

ερωτευόμαστε μαζί σου.

Αναβαπτιζόμαστε, χαιρόμαστε

μεθούμε και πεθαίνουμε μαζί σου…

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος