ΘΕΡΟΣ

28.06.2014

 

 

Το καλοκαίρι, ξυπνάει πάντα νωρίς

στην αγκαλιά του Μάη, του Κερασάρη.

Στις άκρες απ’ τα τρυφερά του τα ματόκλαδα,

summer_stories_bσκαλώνει ο θεριστής κι ο αλωνάρης.

Κίτρινα στάχυα, μεστά, στρώμα και προσκεφάλι.

Αύρα θαλασσινή, αέρας υγρός, γεύσεις, αρώματα, αφές.

Πεζούλια ασβεστωμένα, φως παραδείσιο.

Πυρωμένοι δρόμοι, πέτρες λευκές, ξωκλήσια στο Αιγαίο,

Αγια-Μαρίνα κι Αϊ -Λιάς .

Εκείνο τ’ άρωμα του πεύκου και του νερού

που κελαρύζει στο ποτάμι ,

ποιο χέρι θα το κλείσει σ’ ένα κάδρο.

Του Αυγούστου κάποια Παναγιά, που κατεβαίνει τρέχοντας

το δρόμο.

 

της Μαριάνθης Πλειώνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΑΝΩΝΥΜΟΣ

    Κερασάρης…αυτός που φέρνει τα κεράσια. Πόσα χρόνια είχα ν’ακούσω αυτή τη λέξη και μου τη θυμίσατε. Όλο το καλοκαίρι κλεισμένο σε εικόνες ,απλές, λιτές με τόσο ζωντανή περιγραφή. Μου άρεσε!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Εκείνο τ’ άρωμα του πεύκου και του νερού
    που κελαρύζει στο ποτάμι ,
    ποιο χέρι θα το κλείσει σ’ ένα κάδρο.”

    Δεν χρειάζεται κάποιο χέρι – έκλεισες όλα τα αρώματα και τις εικόνες του θέρους μέσα σε τούτο το πολύ τρυφερό και γοητευτικό σου ποίημα, Μαριάνθη μου! Μύρισε το σπίτι μου καλοκαίρι!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου