ΘΕΡΟΣ

28.06.2014

 

 

Το καλοκαίρι, ξυπνάει πάντα νωρίς

στην αγκαλιά του Μάη, του Κερασάρη.

Στις άκρες απ’ τα τρυφερά του τα ματόκλαδα,

summer_stories_bσκαλώνει ο θεριστής κι ο αλωνάρης.

Κίτρινα στάχυα, μεστά, στρώμα και προσκεφάλι.

Αύρα θαλασσινή, αέρας υγρός, γεύσεις, αρώματα, αφές.

Πεζούλια ασβεστωμένα, φως παραδείσιο.

Πυρωμένοι δρόμοι, πέτρες λευκές, ξωκλήσια στο Αιγαίο,

Αγια-Μαρίνα κι Αϊ -Λιάς .

Εκείνο τ’ άρωμα του πεύκου και του νερού

που κελαρύζει στο ποτάμι ,

ποιο χέρι θα το κλείσει σ’ ένα κάδρο.

Του Αυγούστου κάποια Παναγιά, που κατεβαίνει τρέχοντας

το δρόμο.

 

της Μαριάνθης Πλειώνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΑΝΩΝΥΜΟΣ

    Κερασάρης…αυτός που φέρνει τα κεράσια. Πόσα χρόνια είχα ν’ακούσω αυτή τη λέξη και μου τη θυμίσατε. Όλο το καλοκαίρι κλεισμένο σε εικόνες ,απλές, λιτές με τόσο ζωντανή περιγραφή. Μου άρεσε!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Εκείνο τ’ άρωμα του πεύκου και του νερού
    που κελαρύζει στο ποτάμι ,
    ποιο χέρι θα το κλείσει σ’ ένα κάδρο.”

    Δεν χρειάζεται κάποιο χέρι – έκλεισες όλα τα αρώματα και τις εικόνες του θέρους μέσα σε τούτο το πολύ τρυφερό και γοητευτικό σου ποίημα, Μαριάνθη μου! Μύρισε το σπίτι μου καλοκαίρι!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου