Θυμάσαι;

5.01.2016

children_bicycle

Γύρνα για λίγο στο χθες και θυμήσου,
όλες εκείνες τις αθώες μας στιγμές συλλογίσου,
τότε που ήμασταν παιδιά
και κάναμε όνειρα πολλά
Θυμάσαι;

Θυμάσαι τότε;
που πιανόμασταν χέρι χέρι και πηγαίναμε
με προορισμό ένα μέρος μακρινό που πάντα περιμέναμε
τότε που ήταν όλα τόσο διαφορετικά τόσο αγνά
τότε που ήμασταν ακόμα παιδιά

Θυμήσου για λίγο τα παιδικά μας χρόνια,
που φτιάχναμε χιονάνθρωπους στα χιόνια,
που ανεβαίναμε στα ποδήλατα και τρέχαμε,
και δεν υπολογίζαμε κανέναν, αντέχαμε!

Τότε που ξεκινούσαμε να ανακαλύψουμε τον κόσμο
μέσα από τα μάτια μας
Τότε που δεν μας ένοιαζε τίποτα και κάνεις,
Τι να πρωτοθυμηθείς...

Θυμάσαι τότε;
Που τρέχαμε ανέμελα στους δρόμους και στις πλατείες,
που ζητάγαμε παιχνίδια πολλά
πότε απ’ τη μαμά
πότε απ’ τη γιαγιά
πότε απ’ τις θείες...

Τι υπέροχες στιγμές, τι αναμνήσεις,
κράτα τα όλα μέσα σου πότε σου μην τα σβήσεις
και θα ‘ρθει η ώρα που θα νοσταλγείς στο τότε να γυρίσεις...
τότε που ήσουνα παιδί...

Θυμάσαι;

 

_

γράφει ο Ιουλιανός Δροσίνης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου