Θυμάσαι;

Δημοσίευση: 5.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

children_bicycle

Γύρνα για λίγο στο χθες και θυμήσου,
όλες εκείνες τις αθώες μας στιγμές συλλογίσου,
τότε που ήμασταν παιδιά
και κάναμε όνειρα πολλά
Θυμάσαι;

Θυμάσαι τότε;
που πιανόμασταν χέρι χέρι και πηγαίναμε
με προορισμό ένα μέρος μακρινό που πάντα περιμέναμε
τότε που ήταν όλα τόσο διαφορετικά τόσο αγνά
τότε που ήμασταν ακόμα παιδιά

Θυμήσου για λίγο τα παιδικά μας χρόνια,
που φτιάχναμε χιονάνθρωπους στα χιόνια,
που ανεβαίναμε στα ποδήλατα και τρέχαμε,
και δεν υπολογίζαμε κανέναν, αντέχαμε!

Τότε που ξεκινούσαμε να ανακαλύψουμε τον κόσμο
μέσα από τα μάτια μας
Τότε που δεν μας ένοιαζε τίποτα και κάνεις,
Τι να πρωτοθυμηθείς...

Θυμάσαι τότε;
Που τρέχαμε ανέμελα στους δρόμους και στις πλατείες,
που ζητάγαμε παιχνίδια πολλά
πότε απ’ τη μαμά
πότε απ’ τη γιαγιά
πότε απ’ τις θείες...

Τι υπέροχες στιγμές, τι αναμνήσεις,
κράτα τα όλα μέσα σου πότε σου μην τα σβήσεις
και θα ‘ρθει η ώρα που θα νοσταλγείς στο τότε να γυρίσεις...
τότε που ήσουνα παιδί...

Θυμάσαι;

 

_

γράφει ο Ιουλιανός Δροσίνης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου