Επιλέξτε Page

Θυμάσαι

25.01.2014

 

Θυμάσαι εκείνη τη βραδιά

ποτάμι η φλόγα στην καρδιά

και τα κορμιά

δεμένα με σχοινιά.

Θυμάσαι εκείνη τη βραδιά

αιώνια λόγια αγάπης στη βροχή

ζεστά φιλιά, όνειρα δειλά.

Τ’ ολόγεμο φεγγάρι να βγει

γυρεύει πάλι

μέσα από της μοναξιάς τη ζάλη.

Μια φωνή στο βάθος ηχεί

μια καρδιά ψυχορραγεί

μια πληγή αιμορραγεί.

Αν θες ναρθώ

Φτερά τα χέρια θα γενούν

αγάπη τα κύματα θα τραγουδούν

σύννεφα μορφές στον ουρανό

θα σμίξουν.

 

 

της Εύας Κασιάρου

Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα, φως, αστραπές, μολύβια και χαρτιά ταξίδευε στους δικούς της φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει μεγαλώνοντας το παιχνίδι.

Έχει γράψει:

* Πολλά παραμύθια που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση»

* Μαζί με άλλες φίλες γράψανε «Σχέδια Εργασίας» με διάφορα θέματα για παιδιά σχολικής ηλικίας. Κάποια βρίσκονται αναρτημένα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη- Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και άλλα έχουν διανεμηθεί στα σχολεία στα πλαίσια του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών»

* Το θεατρικό της έργο με τίτλο «Ο ήχος της μπουγάδας» πήρε τον 1ο έπαινο στον 92ο Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του Φιλολογικού «Συλλόγου Παρνασσός».

* Το διήγημά της «Η σιωπή του χαρτονομίσματος» βρίσκεται στο e-book των εκδόσεων Σαΐτα με τον γενικό τίτλο «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος».

* Το διήγημά της με τίτλο «Αγγελική – Λουκία» κρίθηκε κατάλληλο για αναπαραγωγή σε βιβλίο, στο διαγωνισμό διηγήματος του Cretablog,gr.

Είναι μέλος της SCBWI Greece (το ελληνικό τμήμα του Society of Children’s Book Writers and Illustrators) και μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Αν θες ναρθώ / Φτερά τα χέρια θα γενούν”

    Η μόνη παρηγοριά… το μόνο βάλσαμο στην σκληρή ώρα του αποχωρισμού – η ελπίδα ότι θάναι προσωρινός… κι η βουβή απαντοχή ότι μοιράζεσαι την ίδια λαχτάρα…

    Πολύ όμορφο φίλη μου Εύα – και πολύ ταιριαστό με την φωτογραφία που το ενέπνευσε!

    Απάντηση
  2. Εύα Κασιάρου

    Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σας.

    Απάντηση
  3. Μαργαρίτα Αρβανίτη

    Ενα κάλεσμα περιμένει , μια αγάπη μου έμεινε μισή! Ενα κάλεσμα προς την ποθητή ολοκλήρωση ! Αυτή που μοναδικά μπορεί να κλείσει πληγές που αιμοραγούν, να δώσει τέλος σε ψυχοφθόρες καταστάσεις! Η φύση συντρέχει με τα σημάδια της ! Μέρα βροχής ο χωρισμός, ολόγεμο φεγγάρι θα φέρει ο γυρισμός! Τα κύματα θα τραγουδούν , τα συννεφα θα σμίγουν! Ομορφο, ποιήμα, με ευασθησία γραμμένο για ένα έρωτα που προσδοκά την ολοκλήρωσή του! ” Αν θες να ρθω”….πόση λαχτάρα ,πόση απαντοχή ο “ενικός” του έρωτα να γίνει ο ποθητός “πληθυντικός”!!! Πολύ όμορφο Εύα, πονεμένο και συνάμα τρυφερό!

    Απάντηση
    • Εύα

      Ευχαριστώ για τα υπέροχα σχόλιά σας. Με συγκινείτε.

      Απάντηση
  4. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    ” Φτερά τα χέρια θα γενούν

    αγάπη τα κύματα θα τραγουδούν

    σύννεφα μορφές στον ουρανό

    θα σμίξουν.” … οι αράδες της σκέψης μέσα από τον έρωτα … )

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Θα πω ευχαριστώ όλους εσάς που διαβάσατε τις σκέψεις μου, με τα τραγούδια του δίσκου “Ο Μεγάλος Ερωτικός” του Μάνου Χατζιδάκι
      http://youtu.be/W9TXtW07ZCI

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου