Ιθάκη

20.11.2019

Στον Κωνσταντίνο Καβάφη

Οδυσσέας περιπλανώμενος 

χαμένος στα πελάγη των καιρών 

ανάμεσα σε Συμπληγάδες τραγουδάω 

ότι ενίκησα Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες. 

Το φιλί της Κίρκης εγεύτηκα 

κάτω από έναστρες ηδονές. 

Τη Ναυσικά επλάνευσα 

όταν ο ήλιος άστραψε στο γυμνό μου σώμα. 

Δίχως συντρόφους ξέμεινα 

στης μοναξιάς την άσπλαχνη σιωπή 

σιγά μιλώντας ο φόβος μην ακούσει 

και των κυμάτων την ορμή ψηλά σηκώσει. 

Το θυμωμένο Ποσειδώνα κι αν συνάντησα 

έμαθα μέσα μου να μην τον κουβανώ 

κι απ’ την οργή του ξέφυγα 

ναυαγός και μόνος 

τη μοίρα μου να συναντήσω. 

Είδα λιμένες πρωτοϊδωμένους 

λέξεις αλλιώτικες, παλάτια μακρινά 

θάλασσες άγνωστες κι απάτητες στεριές, 

της εμπειρίας προσφορές κι απεικονίσεις 

που χαϊδεύουν τ’ άσπρα μου τα γένια. 

Όσο κι αν είναι πλούσια τα δώρα των Φαιάκων 

πόσο μικρά μού φαίνονται στης Γνώσης τη σπηλιά 

που θησαυρούς αμύθητους κι ατέλειωτους εκρύβη. 

Πόσο δίκιο είχες, δάσκαλε, 

το μόνο που μου έδωκεν η Ιθάκη 

είναι η νοσταλγική αφήγηση 

της γλυκιάς ανάμνησης 

από το ωραίον ταξίδι.    

 

_

γράφει ο Ντίνος Γλαρός

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου