Ιθάκη

Δημοσίευση: 31.03.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Η ζωή μας, 

μια συγχορδία ομορφιάς και ασχήμιας

χαράς και λύπης

κόλασης και παράδεισου.

Μια πινελιά ιμπρεσιονιστική

στο απέραντο ψηφιδωτό της ύπαρξης.

Ένα μυστηριακό αμάλγαμα ασύμμετρων πόθων

κι αδυσώπητων παθών,

απέναντι σ’ ένα χείμαρρο ατέλειωτων προσδοκιών

κι ατέρμονων προκλήσεων.

 

Ένας αδυσώπητος πόλεμος

επιθυμιών και πόθων ανεξέλεγκτων, 

που συγκρούονται αδιαλείπτως

διασταυρώνοντας αμείλικτα τα ξίφη τους.

Που συχνά ασφυκτιούν ή λιμνάζουν 

φθίνουν, πληθαίνουν ή υποτροπιάζουν.

 

Έρχονται συχνά όμως στιγμές, που μας λυτρώνουν

κι άλλες που υποχθονίως μας απομυζούν 

ή μάς αλώνουν, 

ορίζοντας επιτακτικά,

 τις συντεταγμένες της ύπαρξής μας.

Τις Ευμενίδες ή τις Ερινύες

της ίδιας της ζωής μας.

 

Στιγμές, που δεν παύουν να αναμετρώνται διαρκώς 

στη προκρούστεια κλίνη

 μιας κυνικής πραγματικότητας,

που θεοποιεί την μετριότητα

που επιβραβεύει ασύδοτα την συνήθεια

προσκυνώντας την όποια συμβατικότητα.

 

Κι εμείς θα πρέπει να εξέλθουμε 

όσο το δυνατόν πιο δυνατοί, πιο αλώβητοι

πλέοντας σε ένα πέλαγος, 

ανάμεσα σε Συμπληγάδες, 

Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες.

 

Σε αυτό το αργόσυρτο οδοιπορικό της μοναξιάς μας,

σε αυτό το παράξενο ταξίδι, 

της ίδιας μας της ζωής.

Ναυαγοί, 

που γυρεύουν επιτακτικά τον δρόμο

για τη δική τους ξεχωριστή Ιθάκη.

Παλεύοντας με την ίδια τους την ψυχή

επίμονα, αδυσώπητα.

Πάντα, μονάχοι…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου