Ιθάκη

31.03.2020

Η ζωή μας, 

μια συγχορδία ομορφιάς και ασχήμιας

χαράς και λύπης

κόλασης και παράδεισου.

Μια πινελιά ιμπρεσιονιστική

στο απέραντο ψηφιδωτό της ύπαρξης.

Ένα μυστηριακό αμάλγαμα ασύμμετρων πόθων

κι αδυσώπητων παθών,

απέναντι σ’ ένα χείμαρρο ατέλειωτων προσδοκιών

κι ατέρμονων προκλήσεων.

 

Ένας αδυσώπητος πόλεμος

επιθυμιών και πόθων ανεξέλεγκτων, 

που συγκρούονται αδιαλείπτως

διασταυρώνοντας αμείλικτα τα ξίφη τους.

Που συχνά ασφυκτιούν ή λιμνάζουν 

φθίνουν, πληθαίνουν ή υποτροπιάζουν.

 

Έρχονται συχνά όμως στιγμές, που μας λυτρώνουν

κι άλλες που υποχθονίως μας απομυζούν 

ή μάς αλώνουν, 

ορίζοντας επιτακτικά,

 τις συντεταγμένες της ύπαρξής μας.

Τις Ευμενίδες ή τις Ερινύες

της ίδιας της ζωής μας.

 

Στιγμές, που δεν παύουν να αναμετρώνται διαρκώς 

στη προκρούστεια κλίνη

 μιας κυνικής πραγματικότητας,

που θεοποιεί την μετριότητα

που επιβραβεύει ασύδοτα την συνήθεια

προσκυνώντας την όποια συμβατικότητα.

 

Κι εμείς θα πρέπει να εξέλθουμε 

όσο το δυνατόν πιο δυνατοί, πιο αλώβητοι

πλέοντας σε ένα πέλαγος, 

ανάμεσα σε Συμπληγάδες, 

Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες.

 

Σε αυτό το αργόσυρτο οδοιπορικό της μοναξιάς μας,

σε αυτό το παράξενο ταξίδι, 

της ίδιας μας της ζωής.

Ναυαγοί, 

που γυρεύουν επιτακτικά τον δρόμο

για τη δική τους ξεχωριστή Ιθάκη.

Παλεύοντας με την ίδια τους την ψυχή

επίμονα, αδυσώπητα.

Πάντα, μονάχοι…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου