Με την επίτοκο μοίρα συναντιόμαστε σε κρυφά μονοπάτια

ιχνηλατώντας το μέλλον σαν τον Οδυσσέα

που αναζητά την Ιθάκη του.

 

Εξασκούμαστε στην τέχνη της αλυπίας.

Μαχητές των δρόμων παίζουμε πετροπόλεμο

με τον ανώνυμο εχθρό

κρατώντας για λάβαρο την ανυποταγή.

 

Στο ματωμένο δρόμο με τις λεύκες

μας ψιθυρίζει τον γρίφο του θανάτου

ο μαχητής που ξεκουράζεται

 στην πέτρα με τα λευκά κοχύλια.

 

Ξεδιψάμε στην πηγή που στήνουν χορό

τα κολεόπτερα με τις πέρδικες.

 

Ο κάματος μας οδηγεί στην αγκαλιά του Μορφέα

και το ξημέρωμα  μας σκεπάζουν με το πέπλο τους τα σύννεφα,

που αλαφροπατούν στον ορίζοντα

μη μας ξυπνήσουν πάνω στα γλυκά μας όνειρα.

 

_

γράφει η Ασημίνα Αθανασιάδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!