Κάποτε

Δημοσίευση: 31.07.2023

Ετικέτες

Κατηγορία

Σαν να ‘ναι πιό θολό σήμερα το φεγγάρι 

και σαν να ‘ναι πιο μακριά το επόμενο πρωινό.

Ίσως να φταίει η παχιά χειμωνιάτικη κουρτίνα,

που ο κόσμος είναι λίγο πιο θολός απο χθες,

Ίσως να ‘ναι και η ομίχλη που πιάνει τα πεδινά της καρδιάς,

ίσως να ‘ναι η λάσπη από τον ξεχασμένο θαμμένο εαυτό μας.

Αυτή η θολή ματιά του κοσμο μου φερνει μνημες,

Μνήμες που μπήκαν στο χρονοντούλαπο της “προς λήθη” μεριάς.

Εκεί που νιώθεις την μοναξιά να σου τσακίζει τα κόκαλα,

ζητάει κι αυτή το δικό της μερίδιο από την φτώχεια μας.

 

Φόβος θα πει να είσαι αντίκρυ στο θάνατο,

αλλά να συνεχιζεις να ρωτάς αν είναι αυτή η τελευταία σου μέρα.

Η ανησυχία προηγείται του φόβου,

Η παιδικότητα προηγείται της ωρίμανσης,

Η ζωή προηγείται του θανάτου,

Ο έρωτας προηγείται της ματαίωσης.

 

Ολα τα όμορφα στη ζωή μας είχαν προτεραιότητα κάποτε.

Κάποτε απ’ τη ζωή μας, χαρά πέρασε.

Κάποτε απ’ την ανυπαρξία μας, ύπαρξη πέρασε.

Κάποτε απ’ την αιωνιότητα, η ζωή μας πέρασε κι εχάθει.

 

_

γράφει o Αλέξανδρος Παπαδόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου