Κι έξω βρέχει!

Δημοσίευση: 22.10.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

rain_window

Περασμένα μεσάνυχτα. Γέλια, χαχανητά.
Καπνός σε πνίγει, μα τα παράθυρα κλειστά.
Η νύχτα οπισθοχωρεί, έρχεται το πρωί.
Δακρύσαν τα παράθυρα, έπιασε δυνατή βροχή.

Ο κόσμος φεύγει, μένω να τον κοιτώ.
Φυγή που μοιάζει ανθρωποκυνηγητό.
Ομπρέλες ψάχνουνε, μπερδεύουν τα παλτό.
Εγώ; Μένω αδιάφορη κι όμως χαμογελώ.

Τα πόδια μου; Πεισμώσανε στο πάτωμα.
Μέσα μου; Τέτοιο αναστάτωμα!
Κατάφερα να ηρεμήσω κάποια στιγμή
και ν’ απολαύσω τη σιωπή.

Χαζεύω απ’ το παράθυρο.
Έξω η βροχή και τ’ άπειρο!

-

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Έτσι με τη βροχούλα (μπερεκέτι έλεγε η γιαγιά μου…) για τα καλωσορίσματα!!! Καλωσόρισες Μηλιά μου, είναι όμορφα που μεγαλώνει η παρέα, όσο όμορφα είναι και όταν ακούς και χαζεύεις τη βροχή από το τζάμι!!! Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Εγώ ευχαριστώ Σοφία μου που με δεχτήκατε!!! Μου αρέσει πράγματι να τη βλέπω να χορεύει στο ρυθμό του ανέμου!!! Καλό σου βράδυ 🙂 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου