Κι έξω βρέχει!

Κι έξω βρέχει!

rain_window

Περασμένα μεσάνυχτα. Γέλια, χαχανητά.
Καπνός σε πνίγει, μα τα παράθυρα κλειστά.
Η νύχτα οπισθοχωρεί, έρχεται το πρωί.
Δακρύσαν τα παράθυρα, έπιασε δυνατή βροχή.

Ο κόσμος φεύγει, μένω να τον κοιτώ.
Φυγή που μοιάζει ανθρωποκυνηγητό.
Ομπρέλες ψάχνουνε, μπερδεύουν τα παλτό.
Εγώ; Μένω αδιάφορη κι όμως χαμογελώ.

Τα πόδια μου; Πεισμώσανε στο πάτωμα.
Μέσα μου; Τέτοιο αναστάτωμα!
Κατάφερα να ηρεμήσω κάποια στιγμή
και ν’ απολαύσω τη σιωπή.

Χαζεύω απ’ το παράθυρο.
Έξω η βροχή και τ’ άπειρο!

-

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια με αγάπη για τη λογοτεχνία και την ποίηση. Συνήθως είναι με ένα βιβλίο στο χέρι. Πού και πού γράφει. Έργα της υπάρχουν στον δικτυακό τόπο tovivlio.net, στα συλλογικά "ιστορίες μπονσάι" και "καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017" (εκδόσεις τοβιβλίο), αλλά και στη νουάρ ανθολογία "Τα μπλουζ της πόλης" (εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές).

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Έτσι με τη βροχούλα (μπερεκέτι έλεγε η γιαγιά μου…) για τα καλωσορίσματα!!! Καλωσόρισες Μηλιά μου, είναι όμορφα που μεγαλώνει η παρέα, όσο όμορφα είναι και όταν ακούς και χαζεύεις τη βροχή από το τζάμι!!! Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Εγώ ευχαριστώ Σοφία μου που με δεχτήκατε!!! Μου αρέσει πράγματι να τη βλέπω να χορεύει στο ρυθμό του ανέμου!!! Καλό σου βράδυ 🙂 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος