Πίσω απ’ τις λέξεις ένα αντίο

Ένας ατέλειωτος βυθός η μοναξιά μου

Η άδεια κάμαρα στοιχειώνει τα όνειρά μου

Κι εσύ δεν έρχεσαι…

 

Κοιτώ τα χρόνια που πέρασαν

Θυμάμαι όσα έζησα, όσα ζήσαμε 

Όσα μαζί έπλεξαν τον ιστό της ευτυχίας μας

Κι εσύ δεν έρχεσαι…

 

Χάθηκες στο σκοτάδι του χωρισμού

Πνίγηκες στη σιωπή του τσακωμού

Η μοναξιά, το σταθερό μοτίβο στη ζωή μου

Κι εσύ δεν έρχεσαι…

 

Τώρα κι εγώ μόνη βαδίζοντας το δρόμο της ζωής

Αναρωτιέμαι τι ήταν αρκετό να παγώσει το χρόνο

Να παγώσει μιαν αγάπη

Κι εσύ δεν έρχεσαι…

 

_

γράφει η Ευθυμία Καρφίτσα