Κλέφτης ονείρων, της Μαρίας Κατσαρού

Δημοσίευση: 13.02.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Σκέφτομαι τα όνειρα που έκανα παλιά,

άλλα μεγάλα, άλλα μικρά....

Να ταξιδέψω σε τόπους μακριά

σαν τα πουλιά τ' αποδημητικά

που ανεξάρτητα πετούν, πάνε ψηλά.

Δεν πρόλαβα όμως γιατί ήρθες εσύ

και ξέχασα ό,τι είχα ονειρευτεί.

Νόμιζα πως τ' όνειρό μου θα είσαι εσύ...

Άφησα την ίδια μου τη ζωή 

για να υπάρχουμε μαζί.

Και ήταν όλα πια δικά σου 

και το μυαλό και η καρδιά

και το κορμί και η ψυχή.

Κι έβλεπα μέσα απ' τη ματιά σου

και ζούσα απ' τον χτύπο της καρδιάς σου...

Μα κλέφτης ονείρων ήσουν εσύ

και μ' άφησες μόνη στο άδειο κελί.

 

Πέρασαν μέρες, πολύς ο χρόνος

κι ό,τι ονειρεύτηκα έγινε πόνος

πολλά γιατί, λίγος εσύ

για ν' απαλύνεις την πληγή.

Έφυγα δίχως να ζητήσω

να πάρω ότι μου ανήκει πίσω..

ούτε μυαλό, ούτε καρδιά

μονάχα να ονειρευτώ ξανά.

Κλέφτης ονείρων πάντα εσύ.

Μα τώρα πετάω, ταξιδεύω στη ζωή.

 

_

γράφει η Μαρία Κατσαρού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου